Δεν είμαι εδώ για να προσγειωθώ... μόνο για να πετάξω ψηλότερα...

Τρίτη 12 Ιουνίου 2012

Η απογοήτευση

Πριν από καιρό είχα μπει στη διαδικασία να γράψω για την απογοήτευση που νιώθουμε κάποιες φορές από κάποιους ανθρώπους που είτε επιλέξαμε είτε τυχαία βρέθηκαν στη ζωή μας... Αυτές τις μέρες ένιωσα την ανάγκη να αναφερθώ ξανά σε αυτό με πολλές αφορμές..
Η σημαντικότερη όμως είναι μια ψυχή που αγαπάω..Όπως και να έχει το να νιώθουμε απογοήτευση είναι φυσιολογικό συναίσθημα, αλλά σίγουρα επώδυνο. Δεν είναι εύκολο όταν έχουμε αφεθεί, όταν έχουμε ονειρευτεί ίσως, να συμβαίνει κάτι που να τα καταρρέει όλα αυτά.. Η απορία που έχω πάντα σε τέτοιες καταστάσεις είναι αν απογοητευόμαστε με τους άλλους ή με τον εαυτό μας... Νομίζω πως η απάντηση είναι συγκεκριμένη και για αυτό μας πονάει πιο πολύ! Γιατί εμείς - συνήθως - επιλέγουμε αυτά που μας συμβαίνουν... Είτε μας αρέσει είτε όχι.. Ξέρω πως η αλήθεια είναι σκληρή και πονάει, αλλά πρέπει να την αντιμετωπίζουμε για να μην ξαναπονέσουμε. Τουλάχιστον όχι από το ίδιο λάθος... Είμαστε άνθρωποι και αναπόφευκτα κάνουμε λάθη, ακόμα και αν έχουμε τη γνώση να μην τα κάνουμε. Επιλέγουμε να τα κάνουμε και απλά να υποστούμε τις συνέπειες. Όταν όμως οι συνέπειες είναι πιο βαριές από ότι φανταστήκαμε, τότε αναθεωρούμε και αυτό που θα θέλαμε είναι να γυρίσουμε πίσω το χρόνο να μην κάναμε αυτή την επιλογή... Επειδή όμως δυστυχώς - πραγματικά Δ Υ Σ Τ Υ Χ Ω Σ - αυτό δεν γίνεται, πρέπει να παλέψουμε να διορθώσουμε όσο γίνεται, με όποιο τρόπο γίνεται και εάν και εφόσον γίνεται, τις συνέπειες... Ευτυχώς τις περισσότερες φορές είμαστε αληθινά τυχεροί γιατί τα πράγματα διορθώνονται! Ίσως με περισσότερο κόπο αλλά διορθώνονται.. Είναι  πραγματικά θλιβερό αν σκεφτεί κανείς ότι ένα λάθος μπορεί να σου αλλάξει ή χειρότερα να σου καταστρέψει τη ζωή...
Ένα πράγμα που μου έμαθε η ζωή και δυστυχώς αυτά τα μαθήματα δίνονται πάντα με σκληρό τρόπο, είναι πως μόνο εσύ μπορείς να προστατέψεις τον εαυτό σου... Και μία φράση που την άκουγα χρόνια από τον άνθρωπό μου και τώρα αντιλαμβάνομαι πόσο δίκιο είχε, είναι πως δεν μπορείς να εμπιστευτείς ούτε τη σκιά σου...
Για αυτό λοιπόν είμαστε χαρούμενοι όταν μας συμβαίνουν πράγματα που υπάρχει δυνατότητα να διορθωθούν, γιατί πέφτουμε και ξανασηκωνόμαστε... Αλοίμονο όταν κάποια πράγματα δεν γυρίζουν πίσω.........................................................................................................................................................................................................................
..........................................................................................................................................................................

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου