Being strong is the only choice you have...

Παρ' όλο που δεν μου αρέσει να κάνω αναρτήσεις στα αγγλικά, βρήκα τυχαία το παρακάτω κι επειδή με αντιπροσωπεύει πολύ, σκέφτηκα να το αναρτήσω ως έχει.... Πράγματι, ποτέ δεν ξέρεις πόσο δυνατός είσαι, μέχρι τη στιγμή που το να είσαι δυνατός είναι η μόνη επιλογή που έχεις......

Τα αγάλματα μόνο δεν λυγάνε...

Στο καφέ του χαμένου χρόνου (Au Cafe du temps perdu)

Πόσες φορές και ειδικά τον τελευταίο καιρό δεν με ταξίδεψε αυτό το τραγούδι.........

Τα παιχνίδια της ζωής...

Έρχονται στιγμές που η λογική χάνει το νόημά της, μέσα σ' ένα συνδυασμό γεγονότων που μοιάζουν επιστημονικής φαντασίας... Τα παιχνίδια της ζωής τελικά είναι πολύ ανώτερα από οποιαδήποτε φαντασία.... Έρχονται στιγμές που υπάρχει μια λεπτή γραμμή που διαχωρίζει τον πραγματικό κόσμο από τον φανταστικό... Έρχονται στιγμές που πλησιάζεις να περάσεις από την άλλη πλευρά της γραμμής...

ΟΤΑΝ ΜΑΣ ΠΕΦΤΟΥΝ ΟΛΑ ΜΑΖΙ...

Το παρακάτω e mail το έλαβα πριν από πολύ καιρό,  για την ακρίβεια στις 4 Ιουλίου από την Ίριδα, αλλά μόλις πριν από λίγο το είδα... Με παίδεψε λίγο από greeklish να το μετατρέψω, αλλά προσπάθησα να μην αλλάξω ούτε κόμμα, ούτε ακόμα τον αριθμό από τις τελείες, γιατί έτσι και δεν το δημοσίευα καθαρά ελληνικά, κάποιος θα με κηνυγούσε κι όχι τίποτα άλλο, δεν είμαι ακόμα σε φάση να τρέχω... Υπάρχουν αρκετά mail που εκκρεμούν ακόμα και ζητώ συγνώμη, αλλά δεν ήμουν σε φάση να ασχοληθώ... Το συγκεκριμένο όμως είναι από έναν από τους πιο σημαντικούς ανθρώπους της ζωής μου και για αυτό μόλις το είδα αμέσως το ανάρτησα...

Η απογοήτευση

Πριν από καιρό είχα μπει στη διαδικασία να γράψω για την απογοήτευση που νιώθουμε κάποιες φορές από κάποιους ανθρώπους που είτε επιλέξαμε είτε τυχαία βρέθηκαν στη ζωή μας... Αυτές τις μέρες ένιωσα την ανάγκη να αναφερθώ ξανά σε αυτό με πολλές αφορμές..

Είμαι σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης...!!

Το τραγούδι που έσπασε τα περισσότερα πιάτα την Κυριακή... Το τραγούδι που μας ξεσήκωσε σχεδόν όλους..!!Το τραγούδι που σας αφιερώνω σε όλους εσάς που μιλάτε για θετική σκέψη αλλά βλέπετε το ποτήρι μισοάδειο.

Για τα "φαντάσματα" που μας περιβάλλουν...

Πάει καιρός από τότε που θέλησα στα αλήθεια να αναφερθώ σε κάτι... Πολλές φορές γιατί απλά ένιωθα πως δεν έχω κάτι να πω ή άλλες περισσότερες γιατί είχα σε πολλά να αναφερθώ, αλλά υπήρχε έντονη η ανάγκη να μην τα μοιραστώ... Που στ' αλήθεια αυτή είναι και η φύση μου ως άνθρωπος, απλά τον τελευταίο χρόνο περίπου, έχασα αρκετά από αυτά που είχα... Ένιωσα την ανάγκη να κάνω πράγματα που δεν είχα κάνει, να πω κάποια άλλα που δεν είχα πει, και να τα καταλάβουν κάποιοι λίγοι που ίσως ενδόμυχα ένιωθα πως τους τα όφειλα κιόλας...