ΖΩΗ - ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

Έμεινα πολύ καιρό μακριά, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν παρακολουθώ τους φόβους σας και τις ανησυχίες σας, αλλά απλά, γιατί ο χρόνος μου έχει κάνει μεγάλο κακό. Ίσως να με εκδικείται ή ίσως να εισπράττω τα αποτελέσματα των πράξεών μου, δεν ξέρω και δεν έχει σημασία. Σημασία έχει ότι είμαι πάντα κοντά σας και παρακολουθώ, για να μπορώ να επέμβω, όποτε και όπου, κατά την ταπεινή μου κρίση χρειάζεται. Όμως, μου αρέσει, που χωρίς να έχει δοθεί κανένας βαρύγδουπος τίτλος, και μεγάλα λόγια μεγάλων.........., απλοί άνθρωποι σαν και εμάς φιλοσοφούν. Γιατί αν κάποιοι δεν το καταλαβαίνουν αυτή είναι η ΦΙΛΟ ΣΟΦΙΑ.

Καλές διακοπές!!!!!!!!!!!!!!

Αύριο φεύγουμε λοιπόν...Πάμε τις πολυπόθητες διακοπές... Κάποιοι δυστυχώς θα είναι μαζί μας μόνο για το Σαββατοκύριακο, αλλά ξέρουμε πως είναι μαζί μας πάντα και ας μην είναι ψυχη τε και σωματι... Φεύγουμε ή ξεφεύγουμε;... Νομίζω πως οι περισσότεροι το περιμένουμε πώς και πώς για να ξεφύγουμε... Δεν είναι φυγή... Είναι άδειασμα... Ξεφεύγουμε έστω και για λίγο, για πολύ λίγο ο καθένας κι από κάτι δικό του...

the quest lyrics bryn christopher

Ένα πολύ πολύ αγαπημένο μου τραγούδι, που το έψαχνα καιρό...

Σ' ευχαριστώ που μου το βρήκες...

Το βάζω το πρωί στη δουλειά και ξεκινάω τη μέρα μου και το μεσημέρι πριν φύγω για να ξεκινήσω ΤΗ ΔΙΚΗ ΜΟΥ ΜΕΡΑ... Και αποφάσισα να το βάλω σε ανάρτηση γιατί ξεχνάω πως να το ψάξω στο youtube...ξέρετε τώρα... κλασική εγώ... Κι ευτυχώς που έχω κι εγώ τις άκρες μου και βρήκα τρόπο να ακούω μουσική από youtube και από τη δουλειά!Χιχιχιχι!!
 Δεν ξέρω παρ' όλο που έχει θλιβερούς στίχους, εμένα μου φτιάχνει τη διάθεση... Ξέρω...Έχω ένα διχασμό προσωπικότητας...But I know I'll be alright.. Ο πιο όμορφος και σοφός στίχος... Ξέρω πως θα είμαι καλά... Τόσο απλό...

Και η παρέα μεγαλώνει...

Και η παρέα μεγαλώνει λοιπόν... Σας είπα...Σας είχα προειδοποιήσει πως θα καταφέρω τελικά να σας πείσω όλους!! Ακόμα κι αυτούς που δεν αντέχουν με τίποτα την ιδέα του camping! Μαζευτήκαμε λοιπόν όλη η γνωστή τρελοπαρέα και όλοι οι καλοί χωράνε!

Οι φίλοι δεν είναι μόνο για τις χαρές...

Έρχονται στιγμές στη ζωή όλων μας, που για τους δικούς του λόγους ο καθένας δεν είναι καλά...Για λόγους που άλλοτε θέλει να συζητήσει κι άλλοτε όχι... Πολλές φορές είναι πράγματα που ο καθένας θέλει και πρέπει να λύσει μόνος του... με τον εαυτό του...Άλλες φορές πάλι που θέλει να τα συζητήσει, όχι με τον οποιοδήποτε αλλά με ένα φίλο... με έναν αληθινό φίλο που μπορεί να μην έχει συμβουλές να του δώσει, απλά θα είναι εκεί να τον ακούσει... να τον αγκαλιάσει... και μετά να τον βοηθήσει να γελάσει... να ξεχαστεί... αν χρειαστεί ακόμα και να του μιλήσει σκληρά για να τον συνεφέρει...

26/07/1996... Ανήμερα της Αγίας Παρασκευής...Μία ημερομηνία σταθμός...

26/07/1996... Πάνε 15 ολόκληρα χρόνια από τότε... Και όλοι ξέρετε το θέμα που έχω με τη μνήμη μου.. Μπορεί να μη θυμάμαι γιατί έχω θυμώσει με κάποιον, μπορεί να μη θυμάμαι το λόγο που είμαι στεναχωρημένη... Μπορεί να πω σε κάποιον θα σε πάρω σε 5 λεπτά και να μην το θυμηθώ ποτέ εάν δεν με πάρει, μπορεί να μη θυμάμαι πια ανθρώπους που πέρασαν ξυστά από τη ζωή μου, γεγονότα θλιβερά, να μη θυμάμαι εάν έχω μαλώσει με κάποιον και γιατί... Σε κάποιους θυμίζω και κάτι από μία διαφήμιση... Πολλά είναι αυτά που επιλέγω ή όχι να μη θυμάμαι, αλλά είναι εξίσου πολλά, κάποια πολύ σημαντικά πράγματα που σημάδεψαν τη ζωή μου...Και αυτά δεν τα ξεχνάω όσα χρόνια κι αν περάσουν.. Και η σημερινή μέρα είναι κάτι σαν 'επέτειος' για μένα αλλά και για τους δικούς μου ανθρώπους...

Για την ηρωίδα μας...

Για την ηρωίδα της παρέας... Το άκουσα στο ράδιο μέσα στο αμάξι καθώς επέστρεφα από τη δουλειά και κατευθείαν σκέφτηκα εσένα... Για δύο συγκεκριμένους στίχους... Ξέρεις εσύ...

Mην αφήσετε το παιδί σας να σας πάρει τον... αέρα

Από την ηλικία των 3 ετών, τα παιδιά γίνονται εξαιρετικοί διαπραγματευτές και, όσο κι αν σας πληγώνει να το παραδεχθείτε, ξέρουν πώς να χειρίζονται τον καθένα από τους γονείς τους. Και για τον λόγο αυτό, ανάλογα με το τι θέλουν, απευθύνονται σε άλλον κάθε φορά. Για να μην κάνουν, λοιπόν, «επάγγελμα» το να εκμεταλλεύονται τους άλλους, ακολουθήστε τους παρακάτω κανόνες συμπεριφοράς.

Για τις ανθρώπινες σχέσεις Νο 2

Πριν από λίγο καιρό σε κάποια συζήτηση κάποιος ρώτησε γιατί οι γυναίκες είναι τόσο ... "μπιπ".... Λίγες μέρες πριν, πίνοντας καφέ με μία φίλη με είχε ρωτήσει ακριβώς το ίδιο για τους άντρες... Τελικά σκέφτηκα πως δεν υπάρχει τρόπος να το αναλύσεις αυτό και μάλλον δεν έχει να κάνει με γυναίκες ή με άντρες, αλλά με ανθρώπους...

Αφιέρωση...

<<Στο "κάθαρμα μου". Σε ένα "κάθαρμα" που κάποτε εισέβαλε στη ζωή μου...και υποσχέθηκε πως δεν θα αλλαξει τίποτα. Μα απο τοτε αλλαξαν τα παντα.>>
"Πεθαίνω για σένα και ας είσαι απάτη
δε πα να είσαι ψέμα εγώ σε λέω αγάπη"

Μια ιστορία αγάπης...

Μια ιστορία αγάπης... Μια ιστορία ζωής... Κανείς δεν κρίνει κανέναν... Ο καθένας ζει με τη δική του ιστορία...
"Θα ήθελα να σας πω κι εγώ τη δική μου ιστορία. να διαφωνισω μαζι σας. Δεν ειναι ετσι απλα τα πραγματα. ο καθε ανθρωπος αγαπα διαφορεικα. η αγαπη ειναι μεγαλειο.

"Θέλω να το ζήσω κι ας είναι λάθος"...

"Θέλω να το ζήσω κι ας είναι λάθος"...
Είναι μία έκφραση που με έκανε να ξανασκεφτώ τα όσα έγραψα για τις ανθρώπινες σχέσεις... Όχι δεν αναιρώ τίποτα, εξακολουθώ να πιστεύω κάθε λέξη, αλλά υπήρχε έντονο το αίσθημα του θυμού που με κυριεύει όταν νιώθω πως κάποιος δικός μου άνθρωπος υποφέρει... Κάνοντας και μία αναδρομή, ξαναθυμήθηκα το θέμα με τη διαφορετική οπτική του καθενός... Τι να πω... Πραγματικά θεωρώ πως μόνοι μας κάνουμε δύσκολα τα πράγματα... Αλλά δεν σκεφτόμαστε όλοι το ίδιο...

Θέλω επειγόντως διακοπές - Μαρτάκης

"Δεν έχω διάθεση καμιά,
Δεν έχω κέφι.
Γύρω μου τόση ερημιά
Με καταστρέφει.

Δεν έχω διάθεση να βγω
Να διασκεδάσω.
Είμαι ηφαίστειο ενεργό
Και πάω να σκάσω.

Θέλω επειγόντως διακοπές
Κάτω απ’ την πανσέληνο βουτιές
Αγκαλιά να σ’ έχω να μου λες
Μην πάμε πίσω.

Θέλω επειγόντως διακοπές
Κάτω απ’ την πανσέληνο βουτιές.
Πες μου πως και εσύ πολύ το θες
Να σ’ αγαπήσω

Φίλα με ακόμα... Ένα υπέροχο τραγούδι...

"Μια τεράστια του χρόνου σπατάλη, κάτι το αδύνατο
Να εφεύρεις το όνειρο, μια ζωή σε μια μέρα
Μια σκηνή πέρα από την σελήνη
Ένας όμορφος κόσμος, που απέχει ένα βήμα
Μην ανάβεις το φως, τράβα απλά την κουρτίνα
Πεταλούδες γυρνούν στην Αθήνα
Πάρκα στο κέντρο, καλοκαίρι μυρίζει
Μια μητέρα, μια ερωμένη, μία κόρη περιμένει
Αλλάζουν όλα, αλλάζω κι εγώ
Ένας μαγνήτης στο ψυγείο, ένα σημείωμα, ένα αστείο
Ένα σπίτι, ένα φιλί, ένα αντίο

Για τις ανθρώπινες σχέσεις... Νο 1

Θέλω μέρες να γράψω κάποια πράγματα που σκέφτομαι, αλλά μου είναι δύσκολο κάποιες φορές να αποτυπώσω τις σκέψεις μου... Είναι δύσκολο γιατί πρέπει να τις γράψω πολύ προσεκτικά ώστε να μην χαθούν τα νοήματα, ώστε να καταλάβει μόνο μία ψυχή που θέλω τι εννοώ και να μη βγει μαζί και θυμός... Θέλω να γράψω για τις ανθρώπινες σχέσεις που κάποιοι καταφέρνουν να τις κάνουν πολύ δύσκολες, χωρίς πραγματικά να είναι, καθώς επίσης και για την αυθεντικότητα κάποιων λίγων ανθρώπων που καταφέρνουν ακόμα να τη διατηρούν... Πώς να τα συνδυάσω όλα αυτά;....

Το δίχτυ - Βιτάλη

"Κάθε φορά που ανοίγεις δρόμο στη ζωή
μην περιμένεις να σε βρει το μεσονύχτι
έχε τα μάτια σου ανοιχτά βράδυ πρωί
γιατί μπροστά σου πάντα απλώνεται ένα δίχτυ
έχε τα μάτια σου ανοιχτά βράδυ πρωί
γιατί μπροστά σου πάντα απλώνεται ένα δίχτυ

Αν κάποτε στα βρόχια του πιαστείς
κανείς δεν θα μπορέσει να σε βγάλει
μονάχος βρες την άκρη της κλωστής
κι αν είσαι τυχερός ξεκινά πάλι
μονάχος βρες την άκρη της κλωστής
κι αν είσαι τυχερός ξεκινά πάλι

Τα τσιγάρα, τα ποτά και τα ξενύχτια....

Δεν ξέρω τι λέει ο Michell ou για το τι έκανε όταν ήταν στην ηλικία μας, εγώ ξέρω πως έχοντας ξυπνήσει σήμερα από τις 6.30 με μόλις 4 ώρες ύπνο και με μπόλικο αλκοόλ να κυλάει στο αίμα μου, κι έχοντας ήδη πιει τον τρίτο καφέ, μου είναι αδύνατον να λειτουργήσω και να δουλέψω... Ευτυχώς που μέχρι στιγμής είναι ήσυχη μέρα στη δουλειά κι έτσι μπορώ και ανταπεξέρχομαι...

Θέλω επειγόντως διακοπές.....!!! Πάλι!!

Πειράζει που μόλις γύρισα θέλω να ξαναφύγω;;;; Μετά την κούραση του χειμώνα - ψυχολογική και σωματική - τι να σου κάνουν 5 μέρες διακοπές;; Θέλω πάλι και ξανά και ξανά και πάλι.... Δεν με νοιάζει ούτε η ταλαιπωρία του μαζέματος, ούτε του ταξιδιού ούτε τίποτα... Θέλω απλά να φύγω πάλι...

Για τις αμφιβολίες μας...

Υπάρχουν φορές που για διάφορους λόγους αμφιβάλουμε για διάφορα πράγματα... αναρωτιόμαστε... ενίοτε φοβόμαστε... Και εγώ είμαι της λογικής πως τα ξεκάθαρα πράγματα είναι τα καλύτερα. Μπορεί ίσως να μην έχουν το αποτέλεσμα που θα θέλαμε ή και να το έχουν, αλλά όπως και να έχει θα είναι η αλήθεια...

Όχι ευθεία γραμμή λοιπόν η ζωή μας....

Ξέρω ότι όλοι μας φτάνουμε κάποια στιγμή στη ζωή μας στο σημείο, κυρίως όταν έχουμε προβλήματα, να θέλουμε να μπορούσαμε να μη νιώθουμε, να μη στεναχωριόμαστε, να μην είμαστε θλιμμένοι, να μπορούσαμε δηλαδή να είναι μία ευθεία γραμμή η ζωή μας, τα συναισθήματά μας, ώστε να μην πονάμε....

Back to life back to reality...!!

Back to life back to reality...!!
Επιστροφή στα ίδια... Οι διακοπές προς το παρόν τελείωσαν... Όλα τα ωραία κρατάνε λίγο... Εν αναμονή του επόμενου διαλείμματος! Επιστροφή στην δύσκολη καθημερινότητα και στη δουλειά.... Μία από τις θεωρίες που ανέπτυξα αυτές τις λίγες μέρες των διακοπών, είναι πως μπορούμε να κάνουμε υπέροχη και την καθημερινότητά μας...

Ευθεία γραμμή η όχι..??

Τι είναι τα συναισθήματα?? Παρενέργειες του εγκεφάλου μας που όμως χωρίς αυτές δεν υπάρχει νόημα.. Άλλοτε είναι όμορφα, άλλοτε άσχημα.... Πριν λίγο καιρό είχα νεκρώσει ότι αισθανόμουν για να αντιμετωπίσω με τον δικό μου τρόπο ένα γεγονός.. και ήμουν καλά.. ή τουλάχιστον έτσι νόμιζα...

Είναι αδύνατον να έχεις ένα τέτοιο τοπίο και να μη θες να γράψεις...

Μετά από μία ξέφρενη μέρα... ξαφνικά η απόλυτη ησυχία...Το μόνο που διαταράσσει αυτή την ησυχία είναι ο ήχος από το κύμα και τα τζιτζίκια... Αιώρα, μπυρίτσες και το φως του φεγγαριού... Ίσως ότι χρειάζεται για να αδειάσει το μυαλό... να καθαρίσει... να ξεσκαρτάρει...

Σας ευχαριστώ πολύ...

Θα ήθελα να ευχαριστήσω πολύ όσους ήρθατε σήμερα να γιορτάσουμε τα γενέθλιά μου... Ξέρω ότι κάποιοι ακυρώσατε σχέδια, αλλάξατε πρόγραμμα, κάποιοι κουράστηκαν και ζεματίστηκαν από τον ήλιο, αλλά δεν γκρίνιαξαν... και με κάνατε να νιώσω ξανά παιδί...!!

Ζωή μικρή και απρόβλεπτη...

Άκουσε το καλά... Έτσι ακριβώς είναι η ζωή... Μικρή και απρόβλεπτη...
"Ζωή μικρή και απρόβλεπτη, τι θα μου φέρεις πάλι... Εκεί που λέω τέλειωσε, κάτι ΞΑΝΑΡΧΙΝΑ..."

Η δύναμη της αγάπης...

Τι πιο όμορφο και πιο μαγικό από το να περνάς όμορφα με τα πιο μικρά και τα πιο σημαντικά μια μέρα που για κάποιους μπορεί να μη σημαίνει τίποτα, αλλά για μένα πολλά...

Στην γυναίκα της ζωής μου.

Σήμερα που έχεις τα γεννέθλια σου χρόνια σου καλά και πολλά. Και ας είναι έτσι οι συνθήκες και ας είσαι μακριά μας. Φτάνει που ξέρουμε ότι θα ήθελες να είσαι μαζί μας.
Και δύο τραγουδάκια για σένα.

Λυπάμαι που φεύγω....

Λυπάμαι που φεύγω απόψε... Θα ήθελα να μην έπρεπε να φύγω, αλλά καμιά φορά οι καταστάσεις δεν μας το επιτρέπουν και ξέρω πως καταλαβαίνεις...

Να με χαίρεστε όσοι μ' αγαπάτε... και σ' όσους επιτρέπω...

Ναι... μεγαλώνω... αλλά δεν αλλάζω!!Όσο κι αν οι καταστάσεις, οι άνθρωποι και τα γεγονότα προσπαθούν, εγώ δεν αλλάζω!! Μένω όπως ακριβώς είμαι! Και όσοι μ' αγαπάτε και είσαστε δίπλα μου, μ' αγαπάτε για αυτό ακριβώς που είμαι! Οι υπόλοιποι... απλά λυπάμαι... Δεν είμαι διατεθειμένη να αλλάξω χαρακτήρα... Ούτε παλιόπαιδο να γίνω, ούτε πιο εγωίστρια, ούτε πιο σκληρή για να αντεπεξέλθω στην 'κοινωνία'... Ας αλλάξει η κοινωνία, ας αλλάξουν οι άλλοι ή απλά ο καθένας μένει με όποιους ταιριάζει!! Τόσο απλά είναι τα πράγματα...!!

Κι ένα τραγουδάκι για τον κουμπάρο μου...

Α ρε κουμπάρε....!! Ξέρω εγώ γιατί κουμπάριασα μαζί σου! Αν δεν ταιριάζαμε δεν θα συμπεθεριάζαμε.. Καταρχήν, κουμπαριάσαμε μαζί σου γιατί έχεις την καλύτερη και πιο βολική γυναίκα κι έτσι απέκτησα μια υπέροχη κουμπάρα...

Περισσότερη αγάπη, λιγότερος εγωισμός....

Πολλές φορές ο ανθρώπινος εγωισμός μας ξεπερνάει και ούτε φερόμαστε σωστά, ούτε σκεφτόμαστε σωστά, ούτε μιλάμε σωστά... Τον τελευταίο καιρό πολλές συζητήσεις έχουμε κάνει για το τι στ' αλήθεια σημαίνει εγωισμός και πόσο κακός είναι τελικά... Έφτασα σ' αυτή την ηλικία για να συνειδητοποιήσω πόσο εγωιστικά αγαπάνε οι άνθρωποι... Ίσως όμως και να είναι φυσιολογικό αυτό κι όχι αυτό που νιώθω εγώ... Εγώ είχα πάντα την αίσθηση πως όταν αγαπάς αληθινά, δεν υπάρχει εγωισμός.. Και πως όλα τα προβλήματα, ακόμα και τα πιο δύσκολα, λύνονται με τη συζήτηση. Ακόμα κι αν δεν λυθούν - γιατί δυστυχώς δεν υπάρχουν πάντα λύσεις - σίγουρα δεν θα χαθεί η εκτίμηση που νιώθουν ο ένας για τον άλλον...

Copacabana Brazil...

Μετά από επισήμανση ήθελα να διορθώσω ότι δεν εννοούσα την παραλία της Βραζιλίας Copacabana, η οποία παρεπιπτόντως είναι υπέροχη...

Εγώ περπάτησα στο δρόμο το δικό σου..

Μία αφιέρωση από τη Νικόλ σε έναν άνθρωπο που αγάπησε πολύ...
Ζήτησε λίγο χώρο για να εκφράσει το δικό της πόνο... Με μια ευχή... Οι άνθρωποι γύρω της να μην είναι τίποτα λιγότερο από αυτό που έχει πιστέψει για αυτούς... Να μην έχει πέσει έξω...

Ραντεβού για τα γενέθλιά μου στις νεροτσουλήθρες...

Επειδή έχουμε περάσει δύσκολα τον τελευταίο καιρό, αλλά κι επειδή έχουμε ανάγκη να ξεδώσουμε λιγάκι, σκέφτηκα να πρωτοτυπήσουμε φέτος και να γιορτάσουμε τα γενέθλιά μου στις νεροτσουλήθρες...!!!! Ήδη η συμμετοχή είναι μεγάλη!

Σχετικά με τη φιλία...

Πολύ λόγος έχει γίνει τώρα τελευταία για την έννοια της φιλίας, κάποιοι πληγώθηκαν από φίλους, κάποιοι προδώθηκαν, κάποιοι ένιωσαν άβολα, κάποιοι νιώθουν απίστευτη τύχη που έχουν ελάχιστους αλλά αληθινούς φίλους... Και επειδή προσπαθούσα χθες με μηνύματα να αναλύσω αυτή την έννοια, αλλά όλοι γνωρίζουμε πως αυτό είναι αδύνατον... Ξύπνησα σήμερα και πριν ξεκινήσω τη μέρα μου σκέφτηκα να γράψω λίγα από αυτά που στριφογύριζαν στο μυαλό μου όλη νύχτα...

Μια ζωή πληρώνω αμαρτίες αλλονών...

Ξέρετε πως είναι μακράν το αγαπημένο μου τραγούδι... Τα νοήματα και οι αλήθειες μέσα από τους στίχους είναι μεγάλα... Κι επειδή ελάχιστοι ξέρετε και καταλαβαίνετε τι ακριβώς νιώθω όταν ακούω αυτό το τραγούδι, σε τι με παραπέμπει και τι αναμνήσεις μου φέρνει... Αλλά κι επειδή χρόνια το προσπαθώ, το παλεύω να γίνω λίγο παλιόπαιδο, να αλλάξω χαρακτήρα, ίσως απλά να ήρθε η ώρα... Ίσως απλά λίγο λίγο καθώς περνάνε τα χρόνια, καθώς αντιμετωπίζουμε διάφορους ανθρώπους και διάφορες καταστάσεις, να αλλάζουμε χαρακτήρα... Να γινόμαστε λίγο παλιόπαιδα με τους γύρω μας, αλλά καλόπαιδα για τους εαυτούς μας...

Μια ζωή την έχουμε....

Δεν ξεχνάω αυτά που λέμε... Απλά ξέρω είμαι πιο συναισθηματική απ' όσο θα έπρεπε καμιά φορά... Παραπατάω πού και πού... Αλλά η γνώση είναι σοφία... Και μπορεί η θεωρία να απέχει από την πράξη, αλλά επειδή έχουμε τη θεωρία τα καταφέρνουμε γρηγορότερα να επανέλθουμε... Για αυτό... Δεν δίνω σημασία και........... στα κοκόρια!!!

Ας πληρώσει ο καθένας τις συνέπειες των επιλογών του...

Υπάρχουν στιγμές που απορείς με τον εαυτό σου... Κάποιες άλλες που θαυμάζεις τις αντοχές σου... Κάποιες άλλες που αναρωτιέσαι πόσο ακέραιος χαρακτήρας είσαι όταν αναιρείς τόσο εύκολα αυτά τα οποία έχεις αποφασίσει με πολύ κόπο και πολύ σκέψη, μέσα σε μία στιγμή... Κι εκεί έρχεται μία πολύ σοφή πρόταση που μου είπε μία ψυχή για κάτι άσχετο, αλλά έδεσε πάρα πολύ με την ψυχολογία μου εκείνη τη στιγμή... "... εκεί που έρχονται οι αναμνήσεις χτυπάνε στο κέντρο του συναισθήματος, και χάνεται κάθε ίχνος λογικής..."

Φιλία...

Τι είναι τελικά η φιλία?? και πως μπορείς να καταλάβεις αν είναι πραγματική?? Βλέπω τριγύρω μου φιλίες να καταρρέουν... Συνέχεια... και αναρωτιέμαι το γιατί.. Άραγε αλλάζουμε τόσο πολύ με την πάροδο του χρόνου που καταλήγουμε να μην ταιριάζουμε με ανθρώπους που πραγματικά λατρεύαμε??? Ή σιγά σιγά ανακαλύπτουμε τον πραγματικό χαρακτήρα του άλλου??