"Θέλω να το ζήσω κι ας είναι λάθος"...

"Θέλω να το ζήσω κι ας είναι λάθος"...
Είναι μία έκφραση που με έκανε να ξανασκεφτώ τα όσα έγραψα για τις ανθρώπινες σχέσεις... Όχι δεν αναιρώ τίποτα, εξακολουθώ να πιστεύω κάθε λέξη, αλλά υπήρχε έντονο το αίσθημα του θυμού που με κυριεύει όταν νιώθω πως κάποιος δικός μου άνθρωπος υποφέρει... Κάνοντας και μία αναδρομή, ξαναθυμήθηκα το θέμα με τη διαφορετική οπτική του καθενός... Τι να πω... Πραγματικά θεωρώ πως μόνοι μας κάνουμε δύσκολα τα πράγματα... Αλλά δεν σκεφτόμαστε όλοι το ίδιο...
Κι έτσι ίσως να υπάρχουν πολλά σενάρια που κρύβονται πίσω από την συμπεριφορά του κάθε ανθρώπου που πιθανότατα να μην αγγίζει καν το δικό μας το μυαλό... Και σαν τρίτοι όταν ακούμε μια ιστορία μας φαίνονται τα πράγματα τόσο ξεκάθαρα, ξέρουμε ακριβώς τι πρέπει ή τι θα έπρεπε να κάνει ο άλλος, μα όταν ζούμε μία ιστορία, όταν είμαστε μέσα σε αυτήν, τότε αλλάζουν όλα... Και τώρα πια ξέρω και το γιατί... Γιατί είμαστε κυριευμένοι από ένα σωρό συναισθήματα που μας είναι αδύντον να τα ελέγξουμε... Κι έτσι μεγαλώνουν οι ανοχές μας... Γιατί αγαπάμε... Κι ότι και να μας πει κάποιος για αυτόν που αγαπάμε δεν μπορεί να μας αλλάξει αυτό που εμείς νιώθουμε, που εμείς  πιστεύουμε, που εμείς θέλουμε να βλέπουμε... Κι ίσως έτσι να διατηρούνται οι ισορροπίες... Δεν ξέρω... Πράγματι η ελπίδα μου είναι να μην πέφτουμε έξω σε ότι πιστεύουμε, σε ότι νιώθουμε... Η ελπίδα μου είναι να ξαναδώ ανθρώπους να λάμπουν τα μάτια τους από έρωτα, να με παίρνουν τηλέφωνο ουρλιάζοντας από χαρά και να μιλάνε ακαταλαβίστικα και από τα γέλια και τη χαρά να μη βγάζω άκρη από αυτά που ακούω... Έτσι θα κοιμάμαι κι εγώ πιο χαρούμενη... Γιατί όταν ακούω κάποιον που αγαπάω να κλαίει, θα ήθελα να μπορούσα να γκρεμίσω τη γη... Να ουρλιάξω και να αλλάξω τον κόσμο... Τους ανθρώπους... Αλλά δεν μπορώ να το κάνω... Κι έτσι απλά μένω να υποφέρω μαζί τους... Γιατί με το δικό μου το μικρό μυαλό, έτσι νιώθω πως ο πόνος τους απαλύνεται... μοιράζεται... Γιατί δεν ξέρω άλλον τρόπο να αγαπάω... Μόνο έτσι... Να μοιράζομαι τη χαρά και τον πόνο... Να κάνω ότι περνάει από το χέρι μου για να νιώθουν κάποιοι άνθρωποι πως είμαι πάντα δίπλα τους κι ας είμαι μακρυά τους...
Λυπάμαι αν μέσα στο θυμό μου ξέχασα πως υπάρχουν διαφορετικά σενάρια και διαφορετικές οπτικές, που απλά ελπίζω να ισχύουν...