Δεν είμαι εδώ για να προσγειωθώ... μόνο για να πετάξω ψηλότερα...

Πέμπτη 9 Ιανουαρίου 2014

Η ΘΕΤΙΚΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΑΠΟΔΙΔΕΙ...

Σήμερα πήρα ανέλπιστη χαρά...!!! Γιατί εκεί που βουλιάζεις σε διάφορες χαζομάρες, έρχεται κάτι αληθινά σοβαρό σ' έναν άνθρωπο δικό σου, αληθινά δικό σου και καταρρέεις... Και πανικοβάλεσαι... Κι αν κάτι του συμβεί;; Θεωρούμε δεδομένα τα πιο σημαντικά, το λέμε συνέχεια, αλλά συνέχεια το ξεχνάμε κιόλας...
Και η αλήθεια είναι ότι φοβήθηκα πολύ, για αυτό και άργησα να πάω... Γιατί ήξερα πως θα έβλεπες το φόβο και τον πανικό στα μάτια μου και δεν έπρεπε... Έπρεπε να σου λέω βλακείες να ξεχαστείς και να σε στηρίξω όπως κάνεις πάντα κι εσύ άλλωστε... Πήρα βαθιές ανάσες, έψαξα άπειρα στο internet, ανασυγκρότησα τον εαυτό μου για να βρω πρώτα εγώ τη θετική ενέργεια ώστε να μπορέσω να στη μεταδώσω και μετά ήρθα... Να ξέρεις πως αν σου συμβεί κάτι, θα σε σκοτώσω!! :) Αποφάσισα να έρθουμε χθες το βράδυ γιατί είχα τη βεβαιότητα πια πως δεν επιτρέπουμε να συμβεί κάτι άσχημο... Έτσι δεν κάναμε πάντα άλλωστε; Και τι σημασία έχει πόσο κουρασμένοι είμαστε, αν γυρίζουμε εξαντλημένοι από τη δουλειά, αν έχουν συμβεί ένα σωρό λάθη και πράγματα που πρέπει να 'μαζέψουμε' και το στομάχι μας έχει δεθεί κόμπος; Αυτά είναι περαστικά, σήμερα γίνονται, αύριο τα ξεχνάμε... Εμείς έχει σημασία να είμαστε καλά! Μην ξανακούσω λοιπόν "ξέρω τι περνάς, είσαι κουρασμένη" και τέτοιες βλακείες..!! Όσο κομμάτια κι αν ήμουν σήμερα στη δουλειά, χθες το βράδυ που ήμασταν παρέα, εγώ ξεκουράστηκα... Γιατί ξεκουράστηκε λίγο το μυαλό...
Και σήμερα ήμουν σε αναμμένα κάρβουνα όλη μέρα... Κοιτούσα το κινητό και περίμενα αυτό το τηλεφώνημα που θα με έκανε να καταφέρω να πάρω ανάσα... Κι όταν με πήρες τηλέφωνο είχα δέκα άτομα πάνω από το κεφάλι μου και ξαφνικά μόλις είδα το όνομά σου, μου ήταν τόσο αδιάφορα όλα όσα συνέβαιναν γύρω μου... Άκουσα αυτό που ήθελα... "Όλα καλά...Δεν είναι τίποτα τελικά..." Από εκείνη την ώρα και μετά κατάφερα να δουλέψω στα αλήθεια και να ξαναβρω το χαρούμενο περπάτημά μου!! :) Όλα καλά και μόνο αυτό έχει σημασία! Ας μην το ξεχνάμε ποτέ αυτό!! Από το μεσημέρι και μετά μπορώ και ανασαίνω κανονικά ξανά... Χωρίς κομμένη ανάσα... Μπορεί να ξεχνάμε να το λέμε μέσα στην καθημερινότητα, αλλά πολλές φορές χρειάζεται να λέμε αυτά που νιώθουμε... Είσαι πολύ σημαντική για τη ζωή μου... Και σ' αγαπάω πολύ...
Πάει πέρασε κι αυτό...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου