Ένα τόσο γεμάτο και υπέροχο Σαββατοκύριακο έφτασε πάλι στο τέλος του... Όμως αυτή τη φορά το "ρούφηξα"... Και τώρα πριν συνεχίσω τις δουλειές μου, σκέφτηκα να κρατήσω την υπόσχεσή μου για μία φορά τη βδομάδα.. Εσείς την κρατήσατε και πέρασα τόσο όμορφα χθες το βράδυ... Τόσο όμορφα... Κι ας κουτουλούσα σήμερα, κουτουλούσα χαμογελαστή...
Το άγχος υπάρχει πάντα, αλλά το δουλεύω κι αυτό! Απλά δεν μου αρέσει να αθετώ υποσχέσεις, και σήμερα είχα υποσχεθεί στην κόρη μου Χριστουγεννιάτικο δέντρο... Ε το κουτσοστολίσαμε, με τον μικρό να έχει ενθουσιαστεί με τα λαμπάκια και να πηγαίνει και να έρχεται κρατώντας μία μπάλα και να φωνάζει... Να κρύβεται πίσω από τις κουρτίνες για να φάει τα στολίδια που του έμοιζαν σαν νόστιμα γλυκά και την κόρη μου να επιμελείται της διακόσμησης... Είναι αστείο αλλά στην αρχή προσπαθούσα να την πείσω να βάζει τα στολίδια εκεί που "ταιριάζουν", μέχρι που με την αφοπλιστική της παιδική αφέλεια με ρώτησε "Μαμά, να τα βάλω εκεί που ταιριάζουν ή εκεί που με κάνουν χαρούμενη;;; Εσύ δεν μου έχεις πει ότι το πιο σημαντικό για σένα είναι να είμαι χαρούμενη;;;" Και τι να απαντήσεις δάσκαλε;;; Έτσι διαπίστωσα και εγώ σε αυτή την ηλικία πως ένα χριστουγεννιάτικο δέντρο μπορεί να είναι υπέροχο με ένα σωρό αταίριαστα στολίδια...... Μέσα στη βδομάδα αποφάσισα να την αφήσω να επιμεληθεί και το υπόλοιπο σπίτι :)
Και... λίγο πριν κοιμηθεί, βγάλαμε και το άλλο μας δοντάκι!!! Και αυτή τη φορά το έκανε ΟΛΟΜΟΝΑΧΗ!! Με εμένα να την εμψυχώνω και να είμαι στα πρόθυρα της λιποθυμίας, κι εκείνη όλο χαρά να περιμένει για άλλη μια φορά την "νεράιδα των δοντιών"...
Όσο για χθες το βράδυ, τι να πω και τι να σχολιάσω... Τον κουμπάρο και το μικρό δάχτυλο του ποδιού; Τον dj και τις παραγγελιές της κουμπάρας; Την ηρωίδα που μόνο λαχανοντολμάδες θα είχαμε και λίγο κρασί; Το ότι δεν σεβαστήκατε τα πονεμένα μου και μελανιασμένα γόνατά μου και το ρίξατε στην καζούρα;; Χόρεψε μου έλεγε η ηρωίδα για να περάσουν... Σήμερα να με δεις κι αν τολμάς ξαναπές το μου!! Τον δάσκαλο και την αντάξια κόρη του που γούρλωνε τα μάτια και με κοιτούσε να δει αν είμαι καλά;.... Μάλλον θα επιλέξω να σχολιάσω μία ψυχή που με συγκίνησε και με έκανε να φύγω κλαίγοντας... Που με έκανε να ξαγρυπνήσω... Μάτια μου....Δεν θα φύγω ποτέ ποτέ από τη ζωή σου... ΠΟΤΕ... Βάλε καλά στο μυαλό σου, πως εσένα σε επέλεξα... Δεν βρέθηκες απλά στη ζωή μου... Ανήκεις στις επιλογές μου... Ότι και να συμβεί, είμαστε μαζί... Μπορεί να χάθηκα... Να χανόμαστε... όχι από επιλογή όμως, αλλά από τις συνθήκες της ζωής μας... Δυστυχώς το ωράριο της δουλειάς μου έχει στερήσει πολλά... Όπως και η ψυχολογία μου... Δεν το αρνούμαι, το ξέρω πως με όλα αυτά που έχουν συμβεί με είχε πάρει από κάτω και είχα κλειστεί στον εαυτό μου, με αποτέλεσμα να απέχω... Όμως κάνω φιλότιμες προσπάθειες... Ξέρεις καλά επίσης, πως αν συμβεί κάτι, αν κάτι με ενοχλήσει, όταν με ενδιαφέρει να διατηρήσω μία σχέση, το λέω πάντα, γιατί θέλω να λυθεί... Ακόμα κι αν είναι παλιό και πολυκαιρισμένο, εγώ θέλω να το λύνω κι ας το θεωρούνε πολλοί χαζό, εγώ έτσι προχωράω μπροστά, χωρίς να αφήνω τίποτα να αιωρείται... Έτσι θεωρώ πως διατηρείται μια υγιής σχέση κι ίσως είναι ο λόγος πως κάποιες σχέσεις χάλασαν... Η δική μας δεν θα χαλάσει, δεν θα χαθεί, για έναν λόγο... ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΛΗΘΙΝΗ... Γιατί έχουμε περάσει τόσα μαζί... ΜΑΖΙ... Και μπορεί να μη μιλάμε συχνά στο τηλέφωνο, αλλά δεν κρατάει αυτό μια σχέση. Την κρατάει το σύνολο των πραγμάτων... Να ξέρεις λοιπόν ότι σ' αγαπάω, και δεν ξέρω αν μιλούσε χθες το κρασί, αλλά η αγκαλιά σου μου τα είπε όλα... Σ' αγαπάω και είμαι εδώ... Για σένα... Για εσάς...Για εμάς... Γιατί έχουμε ένα παρελθόν να μας δένει και ένα μέλλον να μας περιμένει... Γιατί δεν είμαστε απλώς φίλοι... είμαστε οικογένεια... Γιατί το παιδί σου είναι και δικό μου, μην το ξεχνάς, είμαι πνευματική μητέρα.... Γιατί θα έρθουν και καλύτερες μέρες, γιατί τις φτιάχνουμε εμείς... Και γιατί μπράβο σε όποιον είχε την ιδέα να μας ξεσηκώσει πάλι... Γιατί μου έχετε λείψει τόσο πολύ...
Επιφυλάσσομαι λοιπόν, αν είμαστε καλά, σε δύο βδομάδες το επόμενο γλέντι εδώ... Με τζάκι ή χωρίς δεν έχει σημασία...
Και μην ανησυχείς κουμπάρα... Για σένα θα βγάλω τα άθραυστα ποτήρια...!!!! :) Όσο για τον κουμπάρο... Την επόμενη φορά, ούτε δαχτυλάκι δεν θα δει!! Και κάντε κάτι με τη μουσικήηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηη!!! Ξέρετε σε ποιους απευθύνομαι....
Το άγχος υπάρχει πάντα, αλλά το δουλεύω κι αυτό! Απλά δεν μου αρέσει να αθετώ υποσχέσεις, και σήμερα είχα υποσχεθεί στην κόρη μου Χριστουγεννιάτικο δέντρο... Ε το κουτσοστολίσαμε, με τον μικρό να έχει ενθουσιαστεί με τα λαμπάκια και να πηγαίνει και να έρχεται κρατώντας μία μπάλα και να φωνάζει... Να κρύβεται πίσω από τις κουρτίνες για να φάει τα στολίδια που του έμοιζαν σαν νόστιμα γλυκά και την κόρη μου να επιμελείται της διακόσμησης... Είναι αστείο αλλά στην αρχή προσπαθούσα να την πείσω να βάζει τα στολίδια εκεί που "ταιριάζουν", μέχρι που με την αφοπλιστική της παιδική αφέλεια με ρώτησε "Μαμά, να τα βάλω εκεί που ταιριάζουν ή εκεί που με κάνουν χαρούμενη;;; Εσύ δεν μου έχεις πει ότι το πιο σημαντικό για σένα είναι να είμαι χαρούμενη;;;" Και τι να απαντήσεις δάσκαλε;;; Έτσι διαπίστωσα και εγώ σε αυτή την ηλικία πως ένα χριστουγεννιάτικο δέντρο μπορεί να είναι υπέροχο με ένα σωρό αταίριαστα στολίδια...... Μέσα στη βδομάδα αποφάσισα να την αφήσω να επιμεληθεί και το υπόλοιπο σπίτι :)
Και... λίγο πριν κοιμηθεί, βγάλαμε και το άλλο μας δοντάκι!!! Και αυτή τη φορά το έκανε ΟΛΟΜΟΝΑΧΗ!! Με εμένα να την εμψυχώνω και να είμαι στα πρόθυρα της λιποθυμίας, κι εκείνη όλο χαρά να περιμένει για άλλη μια φορά την "νεράιδα των δοντιών"...
Όσο για χθες το βράδυ, τι να πω και τι να σχολιάσω... Τον κουμπάρο και το μικρό δάχτυλο του ποδιού; Τον dj και τις παραγγελιές της κουμπάρας; Την ηρωίδα που μόνο λαχανοντολμάδες θα είχαμε και λίγο κρασί; Το ότι δεν σεβαστήκατε τα πονεμένα μου και μελανιασμένα γόνατά μου και το ρίξατε στην καζούρα;; Χόρεψε μου έλεγε η ηρωίδα για να περάσουν... Σήμερα να με δεις κι αν τολμάς ξαναπές το μου!! Τον δάσκαλο και την αντάξια κόρη του που γούρλωνε τα μάτια και με κοιτούσε να δει αν είμαι καλά;.... Μάλλον θα επιλέξω να σχολιάσω μία ψυχή που με συγκίνησε και με έκανε να φύγω κλαίγοντας... Που με έκανε να ξαγρυπνήσω... Μάτια μου....Δεν θα φύγω ποτέ ποτέ από τη ζωή σου... ΠΟΤΕ... Βάλε καλά στο μυαλό σου, πως εσένα σε επέλεξα... Δεν βρέθηκες απλά στη ζωή μου... Ανήκεις στις επιλογές μου... Ότι και να συμβεί, είμαστε μαζί... Μπορεί να χάθηκα... Να χανόμαστε... όχι από επιλογή όμως, αλλά από τις συνθήκες της ζωής μας... Δυστυχώς το ωράριο της δουλειάς μου έχει στερήσει πολλά... Όπως και η ψυχολογία μου... Δεν το αρνούμαι, το ξέρω πως με όλα αυτά που έχουν συμβεί με είχε πάρει από κάτω και είχα κλειστεί στον εαυτό μου, με αποτέλεσμα να απέχω... Όμως κάνω φιλότιμες προσπάθειες... Ξέρεις καλά επίσης, πως αν συμβεί κάτι, αν κάτι με ενοχλήσει, όταν με ενδιαφέρει να διατηρήσω μία σχέση, το λέω πάντα, γιατί θέλω να λυθεί... Ακόμα κι αν είναι παλιό και πολυκαιρισμένο, εγώ θέλω να το λύνω κι ας το θεωρούνε πολλοί χαζό, εγώ έτσι προχωράω μπροστά, χωρίς να αφήνω τίποτα να αιωρείται... Έτσι θεωρώ πως διατηρείται μια υγιής σχέση κι ίσως είναι ο λόγος πως κάποιες σχέσεις χάλασαν... Η δική μας δεν θα χαλάσει, δεν θα χαθεί, για έναν λόγο... ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΛΗΘΙΝΗ... Γιατί έχουμε περάσει τόσα μαζί... ΜΑΖΙ... Και μπορεί να μη μιλάμε συχνά στο τηλέφωνο, αλλά δεν κρατάει αυτό μια σχέση. Την κρατάει το σύνολο των πραγμάτων... Να ξέρεις λοιπόν ότι σ' αγαπάω, και δεν ξέρω αν μιλούσε χθες το κρασί, αλλά η αγκαλιά σου μου τα είπε όλα... Σ' αγαπάω και είμαι εδώ... Για σένα... Για εσάς...Για εμάς... Γιατί έχουμε ένα παρελθόν να μας δένει και ένα μέλλον να μας περιμένει... Γιατί δεν είμαστε απλώς φίλοι... είμαστε οικογένεια... Γιατί το παιδί σου είναι και δικό μου, μην το ξεχνάς, είμαι πνευματική μητέρα.... Γιατί θα έρθουν και καλύτερες μέρες, γιατί τις φτιάχνουμε εμείς... Και γιατί μπράβο σε όποιον είχε την ιδέα να μας ξεσηκώσει πάλι... Γιατί μου έχετε λείψει τόσο πολύ...
Επιφυλάσσομαι λοιπόν, αν είμαστε καλά, σε δύο βδομάδες το επόμενο γλέντι εδώ... Με τζάκι ή χωρίς δεν έχει σημασία...
Και μην ανησυχείς κουμπάρα... Για σένα θα βγάλω τα άθραυστα ποτήρια...!!!! :) Όσο για τον κουμπάρο... Την επόμενη φορά, ούτε δαχτυλάκι δεν θα δει!! Και κάντε κάτι με τη μουσικήηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηη!!! Ξέρετε σε ποιους απευθύνομαι....
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου