Καταρχήν να πω χρόνια πολλά σε όλες τις μαμάδες, τις μανούλες, τις μητέρες, τις μάνες... Σε όλες όσες παλεύουν να προσφέρουν ότι καλύτερο μπορούν στα παιδιά τους... Σε όλες όσες αντέχουν... Αντέχουν τους πολλούς ρόλους που μας ανάγκασε η κοινωνία να αναλάβουμε... Μην ξεχνάμε όμως και τους μπαμπάδες, που ίσως η κοινωνία τους έδωσε ένα πιο σκληρό πρόσωπο να αντιπροσωπεύουν και σε κάποιους ίσως να μην ταιριάζει... Στους μπαμπάδες που η γιορτή του πατέρα είναι λίγο ξεχασμένη κάπου τον Ιούνιο...
Να πω όμως πως εγώ προσωπικά διαφωνώ με αυτές τις 'γιορτές', που κάποιοι έξυπνοι εφήυραν για εμπορικούς σκοπούς. Στο βωμό του κέρδους εκμεταλλευόνται κάθε ανάγκη του ανθρώπου να τον θυμούνται... Γιατί αναρωτιέμαι θα πρέπει μία φορά το χρόνο να μαζεύουμε μερικά λουλούδια να προσφέρουμε στη μαμά μας και να της πούμε δυο καλές κουβέντες; Και το κάνουμε ακόμα κι αν θεωρούμε πως δεν ήταν και τόσο καλή μαμά;... Αν έχουμε καλές σχέσεις, αν θεωρούμε πως αξίζει τον τίτλο της 'μάνας' γιατί να της το δείχνουμε μια φορά το χρόνο κι όχι κάθε φορά που το νιώθουμε; Κάπως έτσι νιώθω και για τη γιορτή της γυναίκας, που έχει καταλήξει να είναι αφορμή για εμάς τις γυναίκες να πάρουμε μερικές φίλες και να βγούμε έξω να διασκεδάσουμε. Και ας μην αναφερθώ στην πολυπόθητη 'γιορτή των ερωτευμένων' που θησαυρίζουν τα ανθωπολεία... Εγώ ξέρω πως όταν είσαι ερωτευμένος γιορτάζεις κάθε μέρα! Δεν περιμένεις να έρθει μία μέρα, να αγοράσεις κάτι στον άνθρωπό σου για να του δείξεις ότι τον αγαπάς κι ας είσαι απών όλο τον υπόλοιπο χρόνο...
Η ημέρα κατά του AIDS... Περιμένουμε μία μέρα το χρόνο να θμηθούμε να ενημερωθούμε για τις προφυλάξεις; Να θυμηθούμε ότι κάποιοι άνθρωποι κατέστρεψαν τη ζωή τους σε μία στιγμή πάθους επειδή δεν πήραν προφυλάξεις; Δεν ξέρω αλλά εγώ θυμώνω πολύ με όλα αυτά...
Όταν αγαπάμε το δείχνουμε κάθε μέρα, με κάθε τρόπο... Είτε είναι μητέρα, είτε πατέρας, είτε έρωτας... Αν περιμένουμε να κρατάμε χαρούμενους τους ανθρώπους δίπλα μας με μία φορά το χρόνο, νομίζω ότι αυταπατόμαστε...
Παρ'όλα αυτά, επειδή ζούμε σε μία κοινωνία, που έστω και τυπικά ακολουθούμε πράγματα τα οποία δεν μας βρίσκουν σύμφωνους, ας πούμε χρόνια πολλά στις μαμάδες και να ευχηθούμε να προσπαθούμε κάθε μέρα να γινόμαστε καλύτερες και σαν μαμάδες και σαν παιδιά...
Να πω όμως πως εγώ προσωπικά διαφωνώ με αυτές τις 'γιορτές', που κάποιοι έξυπνοι εφήυραν για εμπορικούς σκοπούς. Στο βωμό του κέρδους εκμεταλλευόνται κάθε ανάγκη του ανθρώπου να τον θυμούνται... Γιατί αναρωτιέμαι θα πρέπει μία φορά το χρόνο να μαζεύουμε μερικά λουλούδια να προσφέρουμε στη μαμά μας και να της πούμε δυο καλές κουβέντες; Και το κάνουμε ακόμα κι αν θεωρούμε πως δεν ήταν και τόσο καλή μαμά;... Αν έχουμε καλές σχέσεις, αν θεωρούμε πως αξίζει τον τίτλο της 'μάνας' γιατί να της το δείχνουμε μια φορά το χρόνο κι όχι κάθε φορά που το νιώθουμε; Κάπως έτσι νιώθω και για τη γιορτή της γυναίκας, που έχει καταλήξει να είναι αφορμή για εμάς τις γυναίκες να πάρουμε μερικές φίλες και να βγούμε έξω να διασκεδάσουμε. Και ας μην αναφερθώ στην πολυπόθητη 'γιορτή των ερωτευμένων' που θησαυρίζουν τα ανθωπολεία... Εγώ ξέρω πως όταν είσαι ερωτευμένος γιορτάζεις κάθε μέρα! Δεν περιμένεις να έρθει μία μέρα, να αγοράσεις κάτι στον άνθρωπό σου για να του δείξεις ότι τον αγαπάς κι ας είσαι απών όλο τον υπόλοιπο χρόνο...
Η ημέρα κατά του AIDS... Περιμένουμε μία μέρα το χρόνο να θμηθούμε να ενημερωθούμε για τις προφυλάξεις; Να θυμηθούμε ότι κάποιοι άνθρωποι κατέστρεψαν τη ζωή τους σε μία στιγμή πάθους επειδή δεν πήραν προφυλάξεις; Δεν ξέρω αλλά εγώ θυμώνω πολύ με όλα αυτά...
Όταν αγαπάμε το δείχνουμε κάθε μέρα, με κάθε τρόπο... Είτε είναι μητέρα, είτε πατέρας, είτε έρωτας... Αν περιμένουμε να κρατάμε χαρούμενους τους ανθρώπους δίπλα μας με μία φορά το χρόνο, νομίζω ότι αυταπατόμαστε...
Παρ'όλα αυτά, επειδή ζούμε σε μία κοινωνία, που έστω και τυπικά ακολουθούμε πράγματα τα οποία δεν μας βρίσκουν σύμφωνους, ας πούμε χρόνια πολλά στις μαμάδες και να ευχηθούμε να προσπαθούμε κάθε μέρα να γινόμαστε καλύτερες και σαν μαμάδες και σαν παιδιά...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου