Γενικώς δεν μου αρέσει να απολογούμαι. Αλλά το κάνω συχνά σε ανθρώπους που αγαπάω, όταν θεωρώ ότι δεν φέρθηκα σωστά, ότι αυτά που λέω και φωνάζω, δεν τα ακολουθώ, όταν ξέρω ότι έκανα λάθος...Γιατί εγώ δεν φοβάμαι τη συγνώμη... Αντιθέτως τη θεωρώ απαραίτητη όταν συνειδητοποιώ το λάθος μου ή ακόμα κι όταν πρόκειται για λάθος 'εκ προ μελέτης'... Παραμένει λάθος. Και θα ήθελα να εξηγήσω, να απολογηθώ, να ζητήσω συγνώμη. Και το χρωστάω σε έναν άνθρωπο... Σ' έναν άνθρωπο δικό μου, πολύ δικό μου...
Και ήθελα να τον προλάβω, να απολογηθώ προτού με πάρει και τ' ακούσω. Δεν πρόλαβα. Δεν υπολόγισα σωστά το χρόνο που θα καταλάβαινες πως όλες αυτές τις μέρες ήμουν χάλια... Νόμιζα πως θα έλειπες και θα σε προλάβαινα να στα πω... Με πρόλαβες όμως εσύ. Και σου οφείλω μια μεγάλη ΣΥΓΝΩΜΗ...
Θα ήθελα όμως να σου εξηγήσω το σκεπτικό μου πρώτα... Ξέρεις πως σε αγαπάω. Πως σε αγαπάω πολύ. Το λάθος μου να μη σου πω τι μου συμβαίνει ήταν προσχεδιασμένο. Ήταν έπειτα από πολύ σκέψη. Εσύ έφευγες και πήγαινες ταξιδάκι για να περάσεις καλά. Και ξέρουμε καλά και οι δύο πόσο πολύ το είχες ανάγκη αυτό. Εγώ πέρασα πολύ δύσκολα αυτές τις μέρες και πίστεψέ με σε είχα πολύ ανάγκη... Μα πιο πολύ είχα ανάγκη το γέλιο σου. Όταν με έπαιρνες και σε άκουγα να γελάς, δεν θα στο χαλούσα με τίποτα αυτό. Και να σου πω και κάτι; Με ανέβαζες χωρίς να το ξέρεις... Ξέρω πολύ καλά πόσο με αγαπάς και πως αν θα σου έλεγα όλα αυτά που σκεφτόμουν και ένιωθα, θα με είχες όλη μέρα στο μυαλό σου και ξέροντας πώς είμαι εγώ, εσύ δεν θα περνούσες καλά... Τι σόι αγάπη θα ήταν αυτή αν στο έκανα αυτό;;;; Καμιά φορά αναγκαζόμαστε να κρύψουμε πράγματα ή να πούμε ψέματα σε ανθρώπους που αγαπάμε αληθινά, στην προσπάθειά μας να τους προστατέψουμε... Έχω όμως να σου πω, πως ψέματα δεν σου είπα. Ναι, σου έκρυψα την αλήθεια, αλλά ψέματα δεν σου είπα ποτέ... Κάθε φορά όταν μιλούσαμε, αφού μου έλεγες τα νέα σου, όταν έφτανε η ώρα και με ρωτούσες τι κάνω εγώ, πώς είμαι, σε απέφευγα. Σου έλεγα 'πρέπει να σε κλείσω τώρα, θα τα πούμε μετά'. Ούτε μια στιγμή δεν σου είπα πως είμαι καλά... Δεν μπορούσα να σου πω ψέματα, αλλά δεν ήθελα να σου πω και την αλήθεια...
Εντάξει, ξέρω, όπως μου είπες, όταν εσύ έκανες το αντίστοιχο, εγώ φώναζα, χτυπιόμουνα και σου έλεγα πως δεν με νιώθεις δικό σου άνθρωπο αν δεν μου λες ανά πάσα στιγμή πώς είσαι, άσχετα με το πώς είμαι εγώ και τι κάνω... Έχεις δίκιο... Και σου ζητάω συγνώμη ειλικρινά... Και σου υπόσχομαι ότι σε ΕΣΕΝΑ, δεν θα το ξανακάνω... Γιατί έχεις δίκιο οι σχέσεις δεν χτίζονται μονομερώς... Δεν γίνεται αυτά που σου λέω να κάνεις, να μην τα κάνω εγώ...
Ήταν η πρώτη φορά όμως που το έκανα και λόγω έντιμου προτέρου βίου, νομίζω ότι μπορείς να με συγχωρήσεις... Και να μην το κάνεις κι εσύ... Δεν θα το άντεχα να ήσουν χάλια και να μην το ήξερα... Εξάλλου μιλούσαμε στο τηλέφωνο όταν μου συνέβη ένα περιστατικό το οποίο με έριξε ακόμα περισσότερο, μου ανέτρεψε ένα σωρό δεδομένα, με πανικόβαλε και δυστυχώς όλο αυτό το άκουσες... Δεν ξέρουν πολλοί το περιστατικό με το βενζινάδικο, τον κεραυνό και το σκύλο... Που όσο κι αν προσπαθώ να γελάσω με αυτό, ειλικρινά δεν μπορώ... Ακόμα πετάγομαι τις νύχτες με την εικόνα αυτή... Ήσουνα μαζί μου, απλά δεν το ξέρεις. Και ήξερα πως θα θύμωνες όταν μάθαινες πως σου έκρυψα το πόσο χάλια ήμουνα, αλλά το επέλεξα συνειδητά, δεν θα σου πω ψέματα... Και πολύ συχνά στη ζωή μου επιλέγω για να προστατέψω τους ανθρώπους που αγαπάω να κρύβω πράγματα, να μη λέω αλήθειες, να λέω ψέματα... Δεν ξέρω αν είναι σωστό ή λάθος... Εγώ θέλω πάντα να ξέρω πως νιώθουν οι άλλοι, να συμπαρασταθώ, να βοηθήσω αν και όσο μπορώ, ακόμα και απλά με το να είμαι εκεί, αλλά όταν πρόκειται για μένα, με ξέρεις καλά πια, με βάζω πιο πίσω προκειμένου να μη στεναχωρήσω τους άλλους.... Και συχνά το τίμημα είναι ακριβό, αλλά το επιλέγω...
Θέλω να ξέρεις όμως ότι εκείνο το μήνυμα που μου έστειλες τα ξημερώματα, χωρίς να ξέρεις τι έχω και πώς είμαι, με έκανε να χαμογελάσω... Γιατί ξέρω πως μ' αγαπάς, δεν αμφιβάλω ούτε μια στιγμή για αυτό και γιατί ξέρεις ότι εμείς οι δύο έχουμε κάτι σαν... τηλεπάθεια... Ήταν σαν να ένιωθες πως δεν ήμουν καλά και μου έστειλες εκείνο το γλυκό μήνυμα.... Ήσουν κοντά μου κι ας μην το ξέρεις... Κι ότι πέρασες καλά, με βοήθησε πολύ περισσότερο από το να σου το έλεγα... Γιατί σ' αγαπάω αληθινά... Και τώρα που επέστρεψες έχω να σου πω πολλά... Γιατί είσαι από τους λίγους ανθρώπους που μ' αρέσει να μοιράζομαι αυτά που νιώθω...
Ελπίζω μετά από αυτή την μεγάλη μου απολογία, να περάσει ο θυμός και να δεχτείς τη συγνώμη μου... Γιατί ξέρεις πως είναι μέσα από την καρδιά μου... Πως κάθε μου λέξη είναι αληθινή...
Και ήθελα να τον προλάβω, να απολογηθώ προτού με πάρει και τ' ακούσω. Δεν πρόλαβα. Δεν υπολόγισα σωστά το χρόνο που θα καταλάβαινες πως όλες αυτές τις μέρες ήμουν χάλια... Νόμιζα πως θα έλειπες και θα σε προλάβαινα να στα πω... Με πρόλαβες όμως εσύ. Και σου οφείλω μια μεγάλη ΣΥΓΝΩΜΗ...
Θα ήθελα όμως να σου εξηγήσω το σκεπτικό μου πρώτα... Ξέρεις πως σε αγαπάω. Πως σε αγαπάω πολύ. Το λάθος μου να μη σου πω τι μου συμβαίνει ήταν προσχεδιασμένο. Ήταν έπειτα από πολύ σκέψη. Εσύ έφευγες και πήγαινες ταξιδάκι για να περάσεις καλά. Και ξέρουμε καλά και οι δύο πόσο πολύ το είχες ανάγκη αυτό. Εγώ πέρασα πολύ δύσκολα αυτές τις μέρες και πίστεψέ με σε είχα πολύ ανάγκη... Μα πιο πολύ είχα ανάγκη το γέλιο σου. Όταν με έπαιρνες και σε άκουγα να γελάς, δεν θα στο χαλούσα με τίποτα αυτό. Και να σου πω και κάτι; Με ανέβαζες χωρίς να το ξέρεις... Ξέρω πολύ καλά πόσο με αγαπάς και πως αν θα σου έλεγα όλα αυτά που σκεφτόμουν και ένιωθα, θα με είχες όλη μέρα στο μυαλό σου και ξέροντας πώς είμαι εγώ, εσύ δεν θα περνούσες καλά... Τι σόι αγάπη θα ήταν αυτή αν στο έκανα αυτό;;;; Καμιά φορά αναγκαζόμαστε να κρύψουμε πράγματα ή να πούμε ψέματα σε ανθρώπους που αγαπάμε αληθινά, στην προσπάθειά μας να τους προστατέψουμε... Έχω όμως να σου πω, πως ψέματα δεν σου είπα. Ναι, σου έκρυψα την αλήθεια, αλλά ψέματα δεν σου είπα ποτέ... Κάθε φορά όταν μιλούσαμε, αφού μου έλεγες τα νέα σου, όταν έφτανε η ώρα και με ρωτούσες τι κάνω εγώ, πώς είμαι, σε απέφευγα. Σου έλεγα 'πρέπει να σε κλείσω τώρα, θα τα πούμε μετά'. Ούτε μια στιγμή δεν σου είπα πως είμαι καλά... Δεν μπορούσα να σου πω ψέματα, αλλά δεν ήθελα να σου πω και την αλήθεια...
Εντάξει, ξέρω, όπως μου είπες, όταν εσύ έκανες το αντίστοιχο, εγώ φώναζα, χτυπιόμουνα και σου έλεγα πως δεν με νιώθεις δικό σου άνθρωπο αν δεν μου λες ανά πάσα στιγμή πώς είσαι, άσχετα με το πώς είμαι εγώ και τι κάνω... Έχεις δίκιο... Και σου ζητάω συγνώμη ειλικρινά... Και σου υπόσχομαι ότι σε ΕΣΕΝΑ, δεν θα το ξανακάνω... Γιατί έχεις δίκιο οι σχέσεις δεν χτίζονται μονομερώς... Δεν γίνεται αυτά που σου λέω να κάνεις, να μην τα κάνω εγώ...
Ήταν η πρώτη φορά όμως που το έκανα και λόγω έντιμου προτέρου βίου, νομίζω ότι μπορείς να με συγχωρήσεις... Και να μην το κάνεις κι εσύ... Δεν θα το άντεχα να ήσουν χάλια και να μην το ήξερα... Εξάλλου μιλούσαμε στο τηλέφωνο όταν μου συνέβη ένα περιστατικό το οποίο με έριξε ακόμα περισσότερο, μου ανέτρεψε ένα σωρό δεδομένα, με πανικόβαλε και δυστυχώς όλο αυτό το άκουσες... Δεν ξέρουν πολλοί το περιστατικό με το βενζινάδικο, τον κεραυνό και το σκύλο... Που όσο κι αν προσπαθώ να γελάσω με αυτό, ειλικρινά δεν μπορώ... Ακόμα πετάγομαι τις νύχτες με την εικόνα αυτή... Ήσουνα μαζί μου, απλά δεν το ξέρεις. Και ήξερα πως θα θύμωνες όταν μάθαινες πως σου έκρυψα το πόσο χάλια ήμουνα, αλλά το επέλεξα συνειδητά, δεν θα σου πω ψέματα... Και πολύ συχνά στη ζωή μου επιλέγω για να προστατέψω τους ανθρώπους που αγαπάω να κρύβω πράγματα, να μη λέω αλήθειες, να λέω ψέματα... Δεν ξέρω αν είναι σωστό ή λάθος... Εγώ θέλω πάντα να ξέρω πως νιώθουν οι άλλοι, να συμπαρασταθώ, να βοηθήσω αν και όσο μπορώ, ακόμα και απλά με το να είμαι εκεί, αλλά όταν πρόκειται για μένα, με ξέρεις καλά πια, με βάζω πιο πίσω προκειμένου να μη στεναχωρήσω τους άλλους.... Και συχνά το τίμημα είναι ακριβό, αλλά το επιλέγω...
Θέλω να ξέρεις όμως ότι εκείνο το μήνυμα που μου έστειλες τα ξημερώματα, χωρίς να ξέρεις τι έχω και πώς είμαι, με έκανε να χαμογελάσω... Γιατί ξέρω πως μ' αγαπάς, δεν αμφιβάλω ούτε μια στιγμή για αυτό και γιατί ξέρεις ότι εμείς οι δύο έχουμε κάτι σαν... τηλεπάθεια... Ήταν σαν να ένιωθες πως δεν ήμουν καλά και μου έστειλες εκείνο το γλυκό μήνυμα.... Ήσουν κοντά μου κι ας μην το ξέρεις... Κι ότι πέρασες καλά, με βοήθησε πολύ περισσότερο από το να σου το έλεγα... Γιατί σ' αγαπάω αληθινά... Και τώρα που επέστρεψες έχω να σου πω πολλά... Γιατί είσαι από τους λίγους ανθρώπους που μ' αρέσει να μοιράζομαι αυτά που νιώθω...
Ελπίζω μετά από αυτή την μεγάλη μου απολογία, να περάσει ο θυμός και να δεχτείς τη συγνώμη μου... Γιατί ξέρεις πως είναι μέσα από την καρδιά μου... Πως κάθε μου λέξη είναι αληθινή...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου