Εντάξει, ξέρω έχουμε πει θετικές σκέψεις... Και είμαι πολέμιος αυτής της λογικής. Τουλάχιστον το μάχομαι όσο μπορώ... Όμως έρχονται στιγμές που δεν έχεις αποθέματα... Που έχεις κουραστεί... Που θα ήθελες να υπήρχε έστω κάτι που να σου ερχόταν εύκολα στη ζωή σου...
Καθώς επέστρεφα σήμερα από το γιατρό, αναρωτήθηκα τι κάνω λάθος... Δεν μπορεί... Κάτι κάνω λάθος... Δεν πιστεύω αυτό που λένε πως ο καθένας κουβαλάει το σταυρό που αντέχει. Γιατί αν ήταν έτσι θα είχα ελαφρύτερο σταυρό. Γιατί δεν αντέχω άλλο. Κουράστηκα. Δεν προλαβαίνει να τελειώσει το ένα κι έρχεται το άλλο... Δεν υπάρχει τίποτα απλό;;;;;;;;;;; Να έρθει κάτι, έτσι απλά στη ζωή μου... Χωρίς κόπο. Χωρίς ταλαιπωρία. Χωρίς μπερδέματα. Και ξέρω τα καλά κόποις κτώνται. Αλλά πόσο; Και δεν ξέρω. Είναι ψυχοσωματικά όλα αυτά; Ακόμα και να είναι, έχει δημιουργηθεί ένας φαύλος κύκλος πια που δεν έχει σταματημό... Γιατί έκανα μια αναδρομή στη ζωή μου και δεν βρήκα ούτε ένα πράγμα που να έχει έρθει έτσι απλά. Εύκολα. Χωρίς κόπο. Για τα πάντα έχω πασχίσει πολύ. Και μετά σκέφτηκα: "σιγά για μια χαζοεπέμβαση κάνεις έτσι;" Όχι. Δεν κάνω έτσι για αυτό. Είναι απλά το κερασάκι στην τούρτα. Είναι για όλα μαζί. Απλά μου ήρθε κι αυτό και δεν ξέρω αν μπορώ να το αντιμετωπίσω τώρα. Δεν έχω ανακτήσει ακόμα τις δυνάμεις μου...
Ξέρω μπορεί να με πήρε λίγο περισσότερο από κάτω τώρα και όταν ηρεμήσω και το δω με πιο ψύχραιμη ματιά, να μου φανεί γελοίο, αλλά τώρα αγανάκτησα, μπούχτησα κι ήθελα απλά να το βγάλω από μέσα μου... Γιατί όπως είπαμε δεν πρέπει να κρατάμε το θυμό μας... Μόνο που εγώ δεν ξέρω με ποιον να θυμώσω...
Καθώς επέστρεφα σήμερα από το γιατρό, αναρωτήθηκα τι κάνω λάθος... Δεν μπορεί... Κάτι κάνω λάθος... Δεν πιστεύω αυτό που λένε πως ο καθένας κουβαλάει το σταυρό που αντέχει. Γιατί αν ήταν έτσι θα είχα ελαφρύτερο σταυρό. Γιατί δεν αντέχω άλλο. Κουράστηκα. Δεν προλαβαίνει να τελειώσει το ένα κι έρχεται το άλλο... Δεν υπάρχει τίποτα απλό;;;;;;;;;;; Να έρθει κάτι, έτσι απλά στη ζωή μου... Χωρίς κόπο. Χωρίς ταλαιπωρία. Χωρίς μπερδέματα. Και ξέρω τα καλά κόποις κτώνται. Αλλά πόσο; Και δεν ξέρω. Είναι ψυχοσωματικά όλα αυτά; Ακόμα και να είναι, έχει δημιουργηθεί ένας φαύλος κύκλος πια που δεν έχει σταματημό... Γιατί έκανα μια αναδρομή στη ζωή μου και δεν βρήκα ούτε ένα πράγμα που να έχει έρθει έτσι απλά. Εύκολα. Χωρίς κόπο. Για τα πάντα έχω πασχίσει πολύ. Και μετά σκέφτηκα: "σιγά για μια χαζοεπέμβαση κάνεις έτσι;" Όχι. Δεν κάνω έτσι για αυτό. Είναι απλά το κερασάκι στην τούρτα. Είναι για όλα μαζί. Απλά μου ήρθε κι αυτό και δεν ξέρω αν μπορώ να το αντιμετωπίσω τώρα. Δεν έχω ανακτήσει ακόμα τις δυνάμεις μου...
Ξέρω μπορεί να με πήρε λίγο περισσότερο από κάτω τώρα και όταν ηρεμήσω και το δω με πιο ψύχραιμη ματιά, να μου φανεί γελοίο, αλλά τώρα αγανάκτησα, μπούχτησα κι ήθελα απλά να το βγάλω από μέσα μου... Γιατί όπως είπαμε δεν πρέπει να κρατάμε το θυμό μας... Μόνο που εγώ δεν ξέρω με ποιον να θυμώσω...
είναι αλήθεια ότι όλοι οι άνθρωποι πιστεύουμε ότι και η υπομονή έχει τα όριά της και ότι κάποτε κουραζόμαστε και αγανακτούμε. όμως ας μην ξεχνάμε οτι ο άνθρωπος είναι συγκριτικό ον και όλες του οι αποφάσεις έχουν να κάνουν με συγκρίσεις μεγεθών, έτσι θεωρούμε μερικές φορές ότι υπερβήκαμε τα όπια, όμως ΠΙΑ ΟΡΙΑ, αυτά που έχουμε θέσει εμείς στον εαυτό μας, γιατί ΒΕΒΑΙΑ και υπάρχουν και καλύτερα, αλλά ποσοστιαία στον κόσμο υπάρχουν πολύ περισότερα χειρότερα. έτσι λοιπόν άντλισε δύναμη από εκεί και μην φοβάσαι είσαι πάρα πολύ δυνατή για να υποκύψης. να σκέπτεσαι ότι κάθε φορά η κάθε δυσκολία είναι και η τελευταία του ΕΙΔΟΥΣ ΤΗΣ, και ότι έχεις την τύχη να έχεις μια υπέροχη οικογένεια και μια συνεσθηματική ζωή που πολλοί θα ζήλευαν. απόλαυσε λοιπόν τα καλά και πέρνα τα δύσκολα ως απλά περαστικά φαινόμενα. και μια μικρή ευχή ΤΟ ΑΥΡΙΟ ΚΑΘΕ ΜΈΡΑ ΑΣ ΕΙΝΑΙ ΛΙΓΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΑΠΟ ΤΟ ΧΘΕΣ. ΜΕ ΠΟΛΥ ΘΕΤΙΚΗ ΣΚΕΨΗ ΚΑΙ ΑΓΑΠΗ Ο ΔΑΣΚΑΛΟΣ
ΑπάντησηΔιαγραφήΑχ ρε δάσκαλε... Έχεις πάντα τόσο δίκιο... Οι κουβέντες σου μετρημένες, αλλά με πολλά νοήματα... Είναι συγκριτικά όλα και ξέρω πως υπάρχουν και χειρότερα και κακώς ίσως πέφτω τόσο εύκολα. Απλά το μυαλό δεν δουλεύει πάντα όπως θα θέλαμε και πολλές φορές η λογική δεν ακολουθεί το δρόμο που θα θέλαμε... Παρενέργειες; Δεν ξέρω ειλικρινά. Αυτή η τύχη που λες είναι αυτή που με κρατάει τόσα χρόνια και το ξέρεις ίσως καλύτερα κι από τον καθένα. Απλά πολλές φορές έρχονται τόσα πολλά μαζί και δεν ξέρω πως να τα διαχειριστώ. Θα βρω τον τρόπο πάλι, το ξέρω. Απλά μέχρι τότε μου είναι πολύ δύσκολο να απολαμβάνω ακόμα κι αυτά που άλλοτε θα με έκαναν να πετάω από χαρά... Έρχονται και καλύτερες μέρες το ξέρω... και τις περιμένω... Και θα είμαστε όλοι μαζί να τις απολαύσουμε...
ΑπάντησηΔιαγραφή