Έχω την αίσθηση ότι όλοι οι άνθρωποι ενίοτε παθαίνουμε εκρήξεις θυμού, άλλοι συχνότερα, άλλοι σπανιότερα.. Οι περισσότεροι το θεωρουν φυσιολογικό. Εγώ ανήκω σε αυτούς που δεν μου αρέσει καθόλου να εκφράζω το θυμό μου... και ειδικά στο παιδί μου και γενικότερα στα παιδιά. Είναι πολύ πιο αδύναμα και το θεωρώ τουλάχιστον απάνθρωπο να χειραγωγούμε το φόβο τους με τις δικές μας εκρήξεις θυμού...
Είναι όμως τελικά σχεδόν ανέφικτο αυτό... Το θέμα είναι τελικά απλά να είμαστε αρκετά γενναίοι μετά να ζητήσουμε συγνώμη και να προσπαθήσουμε όσο το δυνατόν να το διορθώσουμε... Γιατί κακό δεν είναι να θυμώνουμε, είναι ότι πιο φυσιολογικό. Κακό είναι όμως να εκδηλώνουμε άσχημα το θυμό μας. Το πιο σωστό είναι να μπορούμε να εκφράζουμε αυτό που νιώθουμε, τη στιγμή που το νιώθουμε, διαφορετικά συσσωρρεύεται όλος αυτός ο θυμός και συμβαίνουν μετά εκρήξεις θυμού, όπου χάνεται ο έλεγχος και κάνουμε ή λέμε πράγματα τα οποία μετανιώνουμε αργότερα... Γιατί το μόνο αποτέλεσμα από μία τέτοια έκρηξη θυμού είναι να πληγώνουμε αυτούς που αγαπάμε... Κι αυτό σίγουρα δεν το θέλουμε. Τέλος, το χειρότερο απ' όλα θεωρώ πως είναι όταν ξεσπάμε τα νεύρα μας στους ανθρώπους μας, ενώ έχουμε τα νεύρα μας από κάτι άλλο... Εγώ την τελευταία φορά πάντως, κάπως έτσι την έπαθα... Λίγο τα νεύρα μου με τη δουλειά, λίγο τα νεύρα μου με τις αρρώστιες, λίγο το ένα λίγο το άλλο και την πλήρωσε το παιδί μου, που βέβαια δεν είχα άδικο να εκνευριστώ, αλλά είχα άδικο για το μέγεθος του θυμού... Γιατί αν δεν είχα τα νεύρα μου με όλα τα υπόλοιπα, θα είχα πολύ περισσότερη ψυχραιμία να αντιμετωπίσω τα πείσματα ενός τρίχρονου...
Βρήκα ένα άρθρο με λίγες πληροφορίες για το θυμό και το παραθέτω παρακάτω:
"Όλοι αντιμετωπίζουμε θυμό στην ζωή μας. Ο θυμός είναι ένα λειτουργικό συναίσθημα, απαραίτητο για την επιβίωση. Αν δεν σταθούμε απέναντι του σωστά, μπορεί να προκαλέσει σοβαρές βλάβες στον ψυχισμό, την συμπεριφορά, αλλά και την ίδια την σωματική υγεία. Ωστόσο, πόσοι από εμάς γνωρίζουμε τελικά τον τρόπο με τον οποίο μπορούμε να χειριστούμε αποτελεσματικά τον θυμό;…
Μπορεί να μεγαλώσετε σε οικογένειες που δεν επέτρεπαν την εκτόνωση του θυμού. Μπορεί η οργή να επιτρεπόταν μόνο σε έναν γονιό ή μόνο σε ένα συγκεκριμένο παιδί της οικογένειας . Έτσι, λοιπόν, μάθατε από νωρίς ότι η αν θυμώσετε, θα χάσετε τον έλεγχο ή το μυαλό σας,, θα χάσετε την αγάπη και την εκτίμηση των άλλων ή θα βλάψετε τους γύρω σας. Μάθατε, με άλλα λόγια, ότι ο θυμός είναι ένα «κακό» συναίσθημα που πάντα θα πρέπει να κρύβετε με μαεστρία.
Τώρα όμως που μεγαλώσετε, πρέπει να μάθετε την αλήθεια: Αν δεν εκφράσετε τον θυμό σας, δεν πρόκειται απλά να «σας περάσει». Αν δεν μάθετε να τον εξωτερικεύετε με κάποιον τρόπο, θα αναγκαστείτε να τον αντιμετωπίσετε εσωτερικά– δηλαδή μέσα στο σώμα. Να πως γίνεται αυτό: Κάθε φορά που κρατάτε τον θυμό, παράγονται μέσα στο σώμα σας συγκεκριμένες χημικές ουσίες καθώς και μια σειρά μεταβολικών αλλαγών. Ο βουβός θυμός είναι τοξικός και σύντομα αυτή η συσσώρευση μπορεί να εξελιχθεί σε μια κανονική οργανική ασθένεια.
Όλες οι επίσημες επιστημονικές έρευνες αποδεικνύουν πια ότι ο χρόνιος κρατημένος θυμός είναι εξαιρετικά επικίνδυνος, ιδιαίτερα για τις γυναίκες. Γυναίκες που καταπίεζαν επί χρόνια οργή και παράπονα από τους συντρόφους τους, είχαν σημαντικά μεγαλύτερη θνησιμότητα από εκείνες που είχαν μάθει να συζητάνε και να διεκδικούνε στην συζυγική τους σχέση.
Ο θυμός που έχετε κρατήσει για πολύ μεγάλο διάστημα μέσα σας συχνά μεταμορφώνεται σε πικρία. Το πρόβλημα με αυτό είναι ότι η πικρία κατακάθεται μέσα στο σώμα σας και σας «τρώει» κυριολεκτικά τα σωθικά με τη μορφή καρκινωμάτων. Ένας από τους λόγους που οι γυναίκες δημιουργούν κύστες ή όγκους στην μήτρα είναι το σύνδρομο που η Louise Hay αποκαλεί «το σύνδρομο του αυτός που με αδίκησε». Αυτές οι ασθένειες δεν είναι τίποτε άλλο από θαμμένη πικρία και θυμό.
Συνειδητοποιείστε ότι έχετε το δικαίωμα να νοιώθετε θυμό όταν πληγώνεστε, όταν σας εκμεταλλεύονται, όταν σας απορρίπτουν ή σας αγνοούν, όταν σας εγκαταλείπουν, σας απογοητεύουν ή όταν σας απειλούν. Μπορείτε να αντιμετωπίσετε αυτό το συναίσθημα θετικά μιλώντας ανοιχτά στο άλλον για την ενόχλησή σας. Μην διστάσετε να του πείτε «Είμαι θυμωμένος μαζί σου γιατί…».
Απελευθερώστε τον θυμό κυριολεκτικά με οποιονδήποτε τρόπο! Ακόμη και αν δεν αισθάνεστε έτοιμοι να μιλήσετε στον άνθρωπο που σας έχει εξοργίσει, σταθείτε μπροστά στον καθρέφτη του μπάνιου σας, φανταστείτε ότι βρίσκεται απέναντί σας και μιλήστε του όσο έντονα και αληθινά επιθυμείτε.
Βάλτε μπροστά σας ένα μαξιλάρι και αρχίστε να το χτυπάτε ή να το κλωτσάτε με μανία. Γράψτε γράμματα μίσους και οργής στον άνθρωπο αυτό. Μπείτε στο αυτοκίνητο, κλείστε καλά τα παράθυρα και αρχίστε να ουρλιάζετε. Απελευθερωθείτε!
Είναι καταπληκτικό πόσο ευτυχισμένοι και ελεύθεροι μπορείτε να γίνετε αν επιτρέψετε στο θυμό να φύγει από μέσα σας. Θα νοιώσετε σαν να έχει φύγει από πάνω σας ένα τεράστιο βάρος. Δοκιμάστε το!
Οι 2 λανθασμένοι τρόποι διαχείρισης του θυμού
ΕΚΡΗΞΕΙΣ ΘΥΜΟΥ:
Τα άτομα αυτά φωνάζουν, χτυπάνε, μπορεί ακόμα και να φτάσου στην σωματική βία. Δεν ελέγχουν την έξαρση τους. Συνειδητά ή ασυνείδητα, οι εξάρσεις αυτές δημιουργούν κλίμα τρομοκρατίας και μια αίσθηση ελέγχου και χειραγώγησης στους άλλους . Καλό είναι να αναζητήσουν βοήθεια από έναν έμπειρο Ψυχολόγο.
ΑΠΩΘΗΣΗ ΘΥΜΟΥ:
Τα άτομα αυτά δεν έχουν μάθει να εκφράζουν θυμό. Βαθιά μέσα τους θεωρούν ότι ο θυμός είναι «κακός». Αυτή η συσσώρευση θυμού μπορεί να συμβάλλει καθοριστικά στην δημιουργία κατάθλιψης, κρίσης πανικού, ή άλλων σοβαρών οργανικών ασθενειών (καρδιοαγγειακά προβλήματα, δερματικές παθήσεις, καρκίνος, κ.α)
Ασθένειες και σωματικά συμπτώματα που συνδέονται με χρόνιο «κράτημα» του θυμού
Αιμορροΐδες
Βρογχοκήλη
Δυσάρεστη αναπνοή
Αρθρίτιδα
Προβλήματα με την γνάθο
Κολπίτιδα
Μυκητίαση (candidiasis)
Νεοπλασίες
Καλόγερος
Πρωκτική αιμορραγία
Καρκίνος
Ρευματισμοί
Ηπατίτιδα
Προβλήματα με τα ιγμόρεια
Καρδιοαγγειακά προβλήματα
Τρίξιμο δοντιών στον ύπνο
Όζοι
Φλεβίτιδα
Γλαύκωμα
Λαρυγγίτιδα
Κερατίτιδα "
Είναι όμως τελικά σχεδόν ανέφικτο αυτό... Το θέμα είναι τελικά απλά να είμαστε αρκετά γενναίοι μετά να ζητήσουμε συγνώμη και να προσπαθήσουμε όσο το δυνατόν να το διορθώσουμε... Γιατί κακό δεν είναι να θυμώνουμε, είναι ότι πιο φυσιολογικό. Κακό είναι όμως να εκδηλώνουμε άσχημα το θυμό μας. Το πιο σωστό είναι να μπορούμε να εκφράζουμε αυτό που νιώθουμε, τη στιγμή που το νιώθουμε, διαφορετικά συσσωρρεύεται όλος αυτός ο θυμός και συμβαίνουν μετά εκρήξεις θυμού, όπου χάνεται ο έλεγχος και κάνουμε ή λέμε πράγματα τα οποία μετανιώνουμε αργότερα... Γιατί το μόνο αποτέλεσμα από μία τέτοια έκρηξη θυμού είναι να πληγώνουμε αυτούς που αγαπάμε... Κι αυτό σίγουρα δεν το θέλουμε. Τέλος, το χειρότερο απ' όλα θεωρώ πως είναι όταν ξεσπάμε τα νεύρα μας στους ανθρώπους μας, ενώ έχουμε τα νεύρα μας από κάτι άλλο... Εγώ την τελευταία φορά πάντως, κάπως έτσι την έπαθα... Λίγο τα νεύρα μου με τη δουλειά, λίγο τα νεύρα μου με τις αρρώστιες, λίγο το ένα λίγο το άλλο και την πλήρωσε το παιδί μου, που βέβαια δεν είχα άδικο να εκνευριστώ, αλλά είχα άδικο για το μέγεθος του θυμού... Γιατί αν δεν είχα τα νεύρα μου με όλα τα υπόλοιπα, θα είχα πολύ περισσότερη ψυχραιμία να αντιμετωπίσω τα πείσματα ενός τρίχρονου...
Βρήκα ένα άρθρο με λίγες πληροφορίες για το θυμό και το παραθέτω παρακάτω:
"Όλοι αντιμετωπίζουμε θυμό στην ζωή μας. Ο θυμός είναι ένα λειτουργικό συναίσθημα, απαραίτητο για την επιβίωση. Αν δεν σταθούμε απέναντι του σωστά, μπορεί να προκαλέσει σοβαρές βλάβες στον ψυχισμό, την συμπεριφορά, αλλά και την ίδια την σωματική υγεία. Ωστόσο, πόσοι από εμάς γνωρίζουμε τελικά τον τρόπο με τον οποίο μπορούμε να χειριστούμε αποτελεσματικά τον θυμό;…
Μπορεί να μεγαλώσετε σε οικογένειες που δεν επέτρεπαν την εκτόνωση του θυμού. Μπορεί η οργή να επιτρεπόταν μόνο σε έναν γονιό ή μόνο σε ένα συγκεκριμένο παιδί της οικογένειας . Έτσι, λοιπόν, μάθατε από νωρίς ότι η αν θυμώσετε, θα χάσετε τον έλεγχο ή το μυαλό σας,, θα χάσετε την αγάπη και την εκτίμηση των άλλων ή θα βλάψετε τους γύρω σας. Μάθατε, με άλλα λόγια, ότι ο θυμός είναι ένα «κακό» συναίσθημα που πάντα θα πρέπει να κρύβετε με μαεστρία.
Τώρα όμως που μεγαλώσετε, πρέπει να μάθετε την αλήθεια: Αν δεν εκφράσετε τον θυμό σας, δεν πρόκειται απλά να «σας περάσει». Αν δεν μάθετε να τον εξωτερικεύετε με κάποιον τρόπο, θα αναγκαστείτε να τον αντιμετωπίσετε εσωτερικά– δηλαδή μέσα στο σώμα. Να πως γίνεται αυτό: Κάθε φορά που κρατάτε τον θυμό, παράγονται μέσα στο σώμα σας συγκεκριμένες χημικές ουσίες καθώς και μια σειρά μεταβολικών αλλαγών. Ο βουβός θυμός είναι τοξικός και σύντομα αυτή η συσσώρευση μπορεί να εξελιχθεί σε μια κανονική οργανική ασθένεια.
Όλες οι επίσημες επιστημονικές έρευνες αποδεικνύουν πια ότι ο χρόνιος κρατημένος θυμός είναι εξαιρετικά επικίνδυνος, ιδιαίτερα για τις γυναίκες. Γυναίκες που καταπίεζαν επί χρόνια οργή και παράπονα από τους συντρόφους τους, είχαν σημαντικά μεγαλύτερη θνησιμότητα από εκείνες που είχαν μάθει να συζητάνε και να διεκδικούνε στην συζυγική τους σχέση.
Ο θυμός που έχετε κρατήσει για πολύ μεγάλο διάστημα μέσα σας συχνά μεταμορφώνεται σε πικρία. Το πρόβλημα με αυτό είναι ότι η πικρία κατακάθεται μέσα στο σώμα σας και σας «τρώει» κυριολεκτικά τα σωθικά με τη μορφή καρκινωμάτων. Ένας από τους λόγους που οι γυναίκες δημιουργούν κύστες ή όγκους στην μήτρα είναι το σύνδρομο που η Louise Hay αποκαλεί «το σύνδρομο του αυτός που με αδίκησε». Αυτές οι ασθένειες δεν είναι τίποτε άλλο από θαμμένη πικρία και θυμό.
Συνειδητοποιείστε ότι έχετε το δικαίωμα να νοιώθετε θυμό όταν πληγώνεστε, όταν σας εκμεταλλεύονται, όταν σας απορρίπτουν ή σας αγνοούν, όταν σας εγκαταλείπουν, σας απογοητεύουν ή όταν σας απειλούν. Μπορείτε να αντιμετωπίσετε αυτό το συναίσθημα θετικά μιλώντας ανοιχτά στο άλλον για την ενόχλησή σας. Μην διστάσετε να του πείτε «Είμαι θυμωμένος μαζί σου γιατί…».
Απελευθερώστε τον θυμό κυριολεκτικά με οποιονδήποτε τρόπο! Ακόμη και αν δεν αισθάνεστε έτοιμοι να μιλήσετε στον άνθρωπο που σας έχει εξοργίσει, σταθείτε μπροστά στον καθρέφτη του μπάνιου σας, φανταστείτε ότι βρίσκεται απέναντί σας και μιλήστε του όσο έντονα και αληθινά επιθυμείτε.
Βάλτε μπροστά σας ένα μαξιλάρι και αρχίστε να το χτυπάτε ή να το κλωτσάτε με μανία. Γράψτε γράμματα μίσους και οργής στον άνθρωπο αυτό. Μπείτε στο αυτοκίνητο, κλείστε καλά τα παράθυρα και αρχίστε να ουρλιάζετε. Απελευθερωθείτε!
Είναι καταπληκτικό πόσο ευτυχισμένοι και ελεύθεροι μπορείτε να γίνετε αν επιτρέψετε στο θυμό να φύγει από μέσα σας. Θα νοιώσετε σαν να έχει φύγει από πάνω σας ένα τεράστιο βάρος. Δοκιμάστε το!
Οι 2 λανθασμένοι τρόποι διαχείρισης του θυμού
ΕΚΡΗΞΕΙΣ ΘΥΜΟΥ:
Τα άτομα αυτά φωνάζουν, χτυπάνε, μπορεί ακόμα και να φτάσου στην σωματική βία. Δεν ελέγχουν την έξαρση τους. Συνειδητά ή ασυνείδητα, οι εξάρσεις αυτές δημιουργούν κλίμα τρομοκρατίας και μια αίσθηση ελέγχου και χειραγώγησης στους άλλους . Καλό είναι να αναζητήσουν βοήθεια από έναν έμπειρο Ψυχολόγο.
ΑΠΩΘΗΣΗ ΘΥΜΟΥ:
Τα άτομα αυτά δεν έχουν μάθει να εκφράζουν θυμό. Βαθιά μέσα τους θεωρούν ότι ο θυμός είναι «κακός». Αυτή η συσσώρευση θυμού μπορεί να συμβάλλει καθοριστικά στην δημιουργία κατάθλιψης, κρίσης πανικού, ή άλλων σοβαρών οργανικών ασθενειών (καρδιοαγγειακά προβλήματα, δερματικές παθήσεις, καρκίνος, κ.α)
Ασθένειες και σωματικά συμπτώματα που συνδέονται με χρόνιο «κράτημα» του θυμού
Αιμορροΐδες
Βρογχοκήλη
Δυσάρεστη αναπνοή
Αρθρίτιδα
Προβλήματα με την γνάθο
Κολπίτιδα
Μυκητίαση (candidiasis)
Νεοπλασίες
Καλόγερος
Πρωκτική αιμορραγία
Καρκίνος
Ρευματισμοί
Ηπατίτιδα
Προβλήματα με τα ιγμόρεια
Καρδιοαγγειακά προβλήματα
Τρίξιμο δοντιών στον ύπνο
Όζοι
Φλεβίτιδα
Γλαύκωμα
Λαρυγγίτιδα
Κερατίτιδα "
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου