Για τους ανθρώπους που μας νοιάζονται..

Σήμερα δεν είχα κέφι να πάω στη δουλειά.. Και αποφάσισα να κάνω δώρο στον εαυτό μου μία μέρα άδεια... Λίγο να χαλαρώσω... λίγο να μείνω μόνη... έτσι γιατί απλά ήθελα! Και από το πρωί έλαβα μερικά τηλεφωνήματα... ανησυχίας... από λίγους ανθρώπους... απλά για να δουν αν είμαι καλά... Στην αρχή γκρίνιαξα λίγο. 'Μα καλά, δεν μπορεί να πάρει ένας άνθρωπος άδεια μια μέρα χωρίς να έχει να κάνει κάτι; χωρίς να χρειάζεται να απολογηθεί για αυτό;;' Με μία δεύτερη σκέψη όμως, χαμογέλασα και σκέφτηκα πως αυτοί οι άνθρωποι που με πήραν σήμερα, με νοιάζονται... Γιατί με ξέρουν... Και όταν ανακάλυψαν πως δεν είχα πάει στη δουλειά πήραν να δουν αν είμαι καλά... Χωρίς γκρίνια λοιπόν, τους ευχαριστώ για αυτό... Που με ψάχνουν... που με νοιάζονται... που δεν γίνεται να λείψω μία μέρα από τη δουλειά χωρίς να το ανακαλύψουν και να ανησυχήσουν... Γιατί όσο αρνητικά κι αν βλέπω κάποιες φορές τα πράγματα, αυτό είναι τύχη. Το να έχεις ανθρώπους να σε προσέχουν... Μέχρι να σηκωθείς ξανά... Και για αυτό θέλω να τους πω ένα μεγάλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!