Έχω αναφέρει ξανά και ίσως γίνομαι κουραστική, πως η ζωή μας είναι στιγμές... Όμως πολύ συχνά λόγω δυσκολιών, προβλημάτων και διαφόρων αιτιών, τις προσπερνάμε... Τις χάνουμε... Και δεν γυρίζουν πίσω... Τον τελευταίο καιρό - ούτε καν θυμάμαι πόσο - είχα ξεχάσει να ζω την ομορφιά των πιο απλών στιγμών, που συγκεντρωτικά μας προσφέρουν την πολυπόθητη ευτυχία...
Τα πιο απλά πράγματα αλλά τελικά και τα πιο σημαντικά μου ξαναέδωσαν την ώθηση να σκεφτώ θετικά, αισιόδοξα και να ξαναβρώ την χαμένη μου αυτοπεποίθηση... Η σφιχτή αγκαλιά της κόρης μου, αυτά τα μάτια που πετάνε σπίθες και το χαμένο χαμόγελο του συντρόφου και συνοδοιπόρου της ζωής μου... Τον κοιτάω αυτές τις μέρες και είναι σα να ξαναγεννήθηκε... Σαν να ξύπνησε από λήθαργο... Χαμογελάει ξανά... Και αυτό από μόνο του είναι ικανό να μου δώσει δύναμη να χαμογελάσω ξανά κι εγώ... Κι ενώ κουράζεται, κοιμάται ελάχιστα, έχει ξαναβρεί την όρεξή του για ζωή ξανά... Και μαζί ξαναζωντανέψαμε κι εμείς...
Και σήμερα αυτή την υπέροχη ηλιόλουστη μέρα, καμάρωνα σαν κουκουβάγια το γλυκό μου πλασματάκι να φέρεται τόσο ώριμα και τόσο ανέλπιστα καλά σ' ένα μικρό συνοικιακό πανηγύρι, που είχα μείνει άφωνη... Καμάρωνα κι ένιωθα περήφανη, που η υπομονή μας, η επιμονή μας και το σημαντικότερο η αγάπη μας έχουν ένα τόσο όμορφο αποτέλεσμα... Κι ένιωθα τόση ευτυχία ακούγοντας το γέλιο της από τα γαργαλητά της νονάς της... Κι απόλαυσα τη συζήτηση μ' έναν καλό φίλο και τη βόλτα ανάμεσα στους πάγκους με αυτή την όμορφη μικρή παρέα, που είχαν την υπομονή να μας περιμένουν να χαζεύουμε όπου υπήρχαν παιχνίδια και να της παίρνουν μικρά δωράκια, που τα έδειχνε με τόση λαχτάρα μετά στο μπαμπά της στο σπίτι... Και δεν με ένοιαζε τι ώρα πήγε, τι ώρα θα φάει, αν θα κοιμηθεί, προσπάθησα να ξεπεράσω τις υστερίες και απλά να απολαύσουμε τη μέρα μας... Κι ήταν πραγματικά τόσο όμορφα...
Για αυτό ας μην αφήνουμε τις στιγμές να φεύγουν... Τις πιο απλές στιγμές που είναι αυτές που μας προφέρουν τελικά την ευτυχία... Κι όπως είπε και μια ψυχή, τι να τα κάνουμε τα λαχεία; Και λαχεία έχουμε και τον πλούτο... Γιατί λαχεία είναι οι άνθρωποι που έχουμε επιλέξει γύρω μας και ο πλούτος είναι η αγάπη μας και η ζωή...
Τα πιο απλά πράγματα αλλά τελικά και τα πιο σημαντικά μου ξαναέδωσαν την ώθηση να σκεφτώ θετικά, αισιόδοξα και να ξαναβρώ την χαμένη μου αυτοπεποίθηση... Η σφιχτή αγκαλιά της κόρης μου, αυτά τα μάτια που πετάνε σπίθες και το χαμένο χαμόγελο του συντρόφου και συνοδοιπόρου της ζωής μου... Τον κοιτάω αυτές τις μέρες και είναι σα να ξαναγεννήθηκε... Σαν να ξύπνησε από λήθαργο... Χαμογελάει ξανά... Και αυτό από μόνο του είναι ικανό να μου δώσει δύναμη να χαμογελάσω ξανά κι εγώ... Κι ενώ κουράζεται, κοιμάται ελάχιστα, έχει ξαναβρεί την όρεξή του για ζωή ξανά... Και μαζί ξαναζωντανέψαμε κι εμείς...
Και σήμερα αυτή την υπέροχη ηλιόλουστη μέρα, καμάρωνα σαν κουκουβάγια το γλυκό μου πλασματάκι να φέρεται τόσο ώριμα και τόσο ανέλπιστα καλά σ' ένα μικρό συνοικιακό πανηγύρι, που είχα μείνει άφωνη... Καμάρωνα κι ένιωθα περήφανη, που η υπομονή μας, η επιμονή μας και το σημαντικότερο η αγάπη μας έχουν ένα τόσο όμορφο αποτέλεσμα... Κι ένιωθα τόση ευτυχία ακούγοντας το γέλιο της από τα γαργαλητά της νονάς της... Κι απόλαυσα τη συζήτηση μ' έναν καλό φίλο και τη βόλτα ανάμεσα στους πάγκους με αυτή την όμορφη μικρή παρέα, που είχαν την υπομονή να μας περιμένουν να χαζεύουμε όπου υπήρχαν παιχνίδια και να της παίρνουν μικρά δωράκια, που τα έδειχνε με τόση λαχτάρα μετά στο μπαμπά της στο σπίτι... Και δεν με ένοιαζε τι ώρα πήγε, τι ώρα θα φάει, αν θα κοιμηθεί, προσπάθησα να ξεπεράσω τις υστερίες και απλά να απολαύσουμε τη μέρα μας... Κι ήταν πραγματικά τόσο όμορφα...
Για αυτό ας μην αφήνουμε τις στιγμές να φεύγουν... Τις πιο απλές στιγμές που είναι αυτές που μας προφέρουν τελικά την ευτυχία... Κι όπως είπε και μια ψυχή, τι να τα κάνουμε τα λαχεία; Και λαχεία έχουμε και τον πλούτο... Γιατί λαχεία είναι οι άνθρωποι που έχουμε επιλέξει γύρω μας και ο πλούτος είναι η αγάπη μας και η ζωή...
καλα κ ενα λαχειο δεν θα ηταν ασχημο! μπραβο ειστε μία ωραια παρεά που μαθενουμε κ εμεις μεσα απο τις εμπιρειες σας πραγματα. ωραια ιδεα να μοιραζομαστε γνωσεις κ εμπειριες. συνεχιστε με κεφι!
ΑπάντησηΔιαγραφή