Και μία αφιέρωση...

Ξέρεις εσύ....  

Για την οικονομική κρίση

Όλο αυτόν τον καιρό, δεν θέλησα συνηδειτά να αναφερθώ στο θέμα της οικονομικής κρίσης και σε όλο αυτό το καταθλιπτικό συνοθύλευμα πληροφοριών είτε από άσχετους είτε από επιτήδειους... Αλλά αυτό είναι μία άλλη και πολύ μεγάλη ιστορία.. Το γιατί κάποιοι επιτήδειοι σκοπίμως μας παραπληροφορούν και μας τρομοκρατούν.. Βλέπε Γκαίμπελς (γερμ. Paul Joseph Goebbels)  Ήταν από τους γνωστότερους Γερμανούς εθνικοσοσιαλιστές. Κατά την διάρκεια της εξουσίας των εθνικοσοσιαλιστών ήταν υπουργός Δημόσιας Διαφώτισης και Προπαγάνδας. Και ο νοώ νοήτω...
Αυτό δεν σημαίνει ούτε ότι απέχω, ούτε ότι δεν έχω μερικά σενάρια στο μυαλό μου με το τι θα επακολουθήσει, ούτε ότι δεν ξέρω τι σημαίνουν όλα αυτά.Θέλησα συνειδητά και επί σκοπό και με μεγάλη προσπάθεια να απέχω από το τριπάκι που προσπαθούν να μας βάλουν... Γιατί βαρέθηκα να βλέπω γύρω μου καταθλιπτικούς ανθρώπους, με ένα μόνιμο φόβο και μία μόνιμη αγωνία ζωγραφισμένη στο πρόσωπό τους, γιατί είναι πραγματικά θλιβερό η πιο συνηθισμένη απάντηση πια στο "καλημέρα, τι κάνεις" να μην είναι το "μια χαρά, εσύ;", όπως ήταν μέχρι πρότινος, αλλά "τι να κάνω, χάλια. Δεν βλέπεις πως είναι τα πράγματα;"...

Ζήτω ο τρελός και η τρέλα του!!

Ζήτω ο τρελός και η τρέλα του που έχει μέσα στο μυαλό του... Μπορεί να προστεθεί ως ένα από τα αγαπημένα μου τραγούδια και να δώσουμε ραντεβού να πιούμε, να χορέψουμε, να καπνίσουμε και να μεθύσουμε μέχρι πρωίας κατά... το Μάιο;;; Αν όλα πάνε καλά, αν είμαι καλά, νομίζω ότι γύρω στο Μάιο θα μπορώ να τα ξανακάνω όλα αυτά, το ίδιο έντονα όπως πριν λίγο καιρό... Θα έχετε φροντίσει να μου φέρετε έναν κουβά καφέ, μια κούτα τσιγάρα, έναν αργιλέ και ένα κουβά λεμοντσέλο!!!!!!!........ Και όπως και να είμαι θα τα καταφέρω με όλα αυτά!... Γιατί λίγο με έριξε ψυχολογικά κάποιος σήμερα. Ήμουν που ήμουν από μόνη μου... Τώρα οι ορμόνες φταίνε, η πανσέληνος; Ούτε που ξέρω... "Καλά σε δυο χρόνια ξανά θα επανέλθεις κι όχι σε 7 μήνες. Είναι αλλιώς με δύο παιδιά.."...

Για το γάμο στην Πάρο

Λένε ότι είμαι ευαίσθητη επειδή είμαι καρκινάκι... Δεν ξέρω αν αυτό είναι αλήθεια, αυτό που ξέρω είναι πως αυτές τις μέρες έχω συγκινηθεί πολύ... Τέτοια μέρα, τέτοια ώρα, εγώ θα έπρεπε να είμαι Πάρο σ' ένα γάμο... Στο γάμο μιας φίλης που της το είχα υποσχεθεί όταν πριν από μήνες πήρε την απόφαση να το κάνει στην Πάρο..

Για τις παράνομες σχέσεις...

Μεγάλη ιστορία... διαφορετικές απόψεις... διαφορετικές οπτικές... Η αλήθεια όμως μία... Πολύς πόνος... Αναρωτιέμαι γιατί;; Γιατί κάποιος πρέπει να το ζήσει αυτό; Γιατί να βάλει τον εαυτό του σε αυτή τη διαδικασία; Για μερικές όμορφες στιγμές; Αξίζει τον κόπο; Δεν ξέρω... Ειλικρινά...

Η απογοήτευση που νιώθουμε από κάποιους ανθρώπους...

Νομίζω ότι λίγο πολύ όλοι μας έχουμε περάσει στάδια που έχουμε θεοποιήσει ανθρώπους, έχουμε πιστέψει σε αυτούς - άλλοτε για κάποιο λόγο, άλλοτε χωρίς κανένα λόγο - και τελικά έχουμε καταλήξει στο σημείο να πούμε τη μαγική κουβέντα "δεν ξέρω γιατί αλλά απογοητεύτηκα"... Κι αναρωτιέμαι... Δεν ξέρεις γιατί; Αν γυρίσεις λίγο πίσω το χρόνο θα θυμηθείς πως υπήρχαν στιγμές που αντιλαμβανόσουνα πως εθελοτυφλούσες, έβλεπες πως κάτι δεν πήγαινε καλά, αλλά το προσπερνούσες... Όχι από χαζομάρα, όχι γιατί δεν ξέρεις να 'διαβάζεις' ανθρώπους, όχι γιατί σε 'ξεγέλασε', αλλά επειδή το επέλεξες... Η επιλογή εκείνη τότε, έχει τη συνέπεια τώρα της απογοήτευσης... Με πολλά ενδιάμεσα στάδια... Πόνο, στεναχώρια, πίκρα και τελικά απογοήτευση... Κι αναρωτιέμαι πάλι... Απογοήτευση από έναν άνθρωπο ή από τον εαυτό σου που ήξερες, έβλεπες, αντιλαμβανόσουνα κι έκλεινες τα μάτια;;;....

Ένας στους τέσσερις άνδρες, περνά τη δική του εγκυμοσύνη!

Επειδή το συζητούσαμε χθες και έτυχε σήμερα να το ξαναδιαβάσω, σκέφτηκα να το αναρτήσω... Έτσι λίγο να δικαιολογήσω το γεγονός ότι κόντεψες να σηκώσεις το ζαχαροπλαστείο χθες... Ένα μόνο ελπίζω... Να μην εμφανίσεις τις συναισθηματικές αλλαγές... γιατί τότε δύσκολα μας βλέπω να επιβιώνουμε στο ίδιο σπίτι... Όχι τίποτα άλλο... φαντάζεσαι να αρχίσεις να κλαις κι εσύ με τον Ζήκο στον 'Μπακαλόγατο';;;;;;;;;;;.............

<<Το ένα τέταρτο των μελλοντικών μπαμπάδων, περνά τη «δική του περίοδο εγκυμοσύνης», με συμπτώματα παρόμοια με εκείνα της συντρόφους τους, όπως λιγούρες και πρωινή ναυτία!

Οι...δεύτερες σκέψεις για το γάμο...

Βρήκα το παρακάτω άρθρο και σκέφτηκα να το αναρτήσω για μία φίλη μου... Που παντρεύεται σε λίγες μέρες... Και που δυσυτχώς δεν μ' αφήνει ο γιατρός να ταξιδέψω μέχρι την Πάρο για να είμαι μαζί της... δίπλα της... και τα είχαμε κανονίσει όλα τόσο όμορφα.... Δεν πειράζει όμως, καμιά φορά ένα χαρούμενο γεγονός δεν μας επιτρέπει να παρεβρεθούμε σε ένα άλλο που θα θέλαμε... Λυπήθηκα πραγματικά πολύ, γιατί ξέρω πόσο σημαντική θα ήταν η παρουσία μου για εκείνη... Ξέρω ότι αν δεν κατάφερνε η οικογένειά της, η μητέρα της, ο αδερφός της να είναι εκεί, δεν θα στεναχωριόταν τόσο όσο τώρα που θα λείπω εγώ...Γιατί χθες σ' ένα ξέσπασμα που είχε μου θύμισε πολλά.... και θύμωσα πολύ με κάποιους ανθρώπους, αλλά αυτό είναι θέμα μιας άλλης ανάρτησης... Η ουσία είναι πως μπορεί να μην μπορέσω τελικά να είμαι εκεί, μαζί της, αλλά ξέρει καλά πως θα είναι σαν να είμαι....

Ευτυχία

Και κάτι πολύ όμορφο από την ismini.

"Πείθουμε τους εαυτούς μας ότι η ζωή μας θα είναι καλύτερη όταν θα παντρευτούμε, θα αποκτήσουμε ένα μωρό, μετά ένα ακόμα.
Μετά αγχωνόμαστε διότι τα παιδιά μας δεν είναι αρκετά μεγάλα και όλα θα είναι καλύτερα όταν θα μεγαλώσουν.
Στη συνέχεια αγχωνόμαστε γιατί φτάνουν στην εφηβεία και πρέπει να ασχοληθούμε μαζί τους. Θα είμαστε σίγουρα ευτυχείς όταν θα ξεπεράσουν αυτό το στάδιο.

Πόσο πολύ σ' αγάπησα ποτέ δεν θα το μάθεις

Θα ηθελα αυτα τα λιγα λογια μαζι με ενα τραγουδι του θηβαιου αγαπη-ποσο πολυ σαγαπησα. ευχαριστω. Ν.
"Πέρασε σχεδον ενας χρονος απο τοτε που επετρεψα σεναν ανθρωπο να μπει στη ζωη μου. 'φοβαμαι' του ελεγα συνεχεια. 'ζησε' μου ελεγε εκεινος. και αφεθηκα. 'Οταν τελειωσει ολο αυτο θα με κοιτας και θα αναρωτιεσαι τι δουλεια ειχα εγω μαζι του;' Αποκλείεται ειπα.

Welcome back!!

Πλησιάζει Σεπτέμβρης λοιπόν.. πάει το καλοκαιράκι, πάνε οι διακοπές.. περάσαμε όμορφα.. Κάναμε camping… παίξαμε παντομίμα.. (μπορεί να μπερδέψαμε λίγο τα νησάκια αλλά συγνώμη κουμπάρε λόγω ταχύτητας ήταν… έπρεπε να προλάβω να το πω και εκεί μπέρδεψα λίγο τα λόγια μου..) κάναμε μασάζ.. μπορεί να μην βρήκαμε κανένα καινούριο «Μπουλούμπαση» αλλά μάθαμε λεξούλες όπως «Καλημέλα» η οποία έχει γίνει κ σλόγκαν.. ειδικά για κάποιον που μιλάει πολύ και τώρα με τα δωρεάν τηλέφωνα ακόμα περισσότερο.. (χεχε νομίζω ότι όσοι τον γνωρίζουν κατάλαβαν για ποιον μιλάω..) .. κάποιοι φρόντισαν να έχουμε πολύ όμορφα νέα όταν θα γυρίζαμε… και μπορεί κάποιοι να μουρμούριζαν ότι θα αργήσουν να ξανακάνουν camping.. Αλλά τους καταλαβαίνω γιατί έτσι όπως το πάμε εμείς κάποιοι θα βγουν με τρίτο παιδάκι… : Ρ

Χωρίς τίτλο....

Για να κόψεις το τσιγάρο, πρέπει να κόψεις οτιδήποτε είχες συνδυασμένο με αυτό. Τουλάχιστον στην αρχή. Μέχρι να καταφέρεις να προσαρμοστείς στις νέες συνθήκες όσο αυτό είναι δυνατόν. Γιατί υπάρχουν φορές που απλά αποφασίζεις να κόψεις το τσιγάρο από μόνος σου, έτσι απλά γιατί στην έδωσε, υπάρχουν φορές που κάποιο πρόβλημα υγείας στο επιβάλλει και τότε είναι λίγο θέμα προσωπικό. Λίγο θέμα εγωιστικό. Αν θέλεις το κόβεις. Η απόφαση είναι καθαρά προσωπική. Υπάρχουν όμως και κάποιες φορές στη ζωή μας που πρέπει να το κόψουμε γιατί πρέπει. Χωρίς να υπάρχει επιλογή. Που δεν έχει να κάνει μόνο με εσένα καθαρά...

Όταν τα λόγια είναι περιττά...

Υπάρχουν στιγμές που θέλεις να πεις τόσα πολλά... που νιώθεις τόσα πολλά... και ταυτόχρονα δεν θες να πεις και τίποτα... είναι σαν να τα λέει όλα η σιωπή... Πολλά και παράξενα συναισθήματα... Μπερδεμένα... Μα καταλήγουν όλα υπέροχα...

Γιατί νιώθουμε μονίμως θυμωμένοι;;

Νευριάζετε με το παραμικρό, βάζετε τις φωνές και μετά έχετε τύψεις επειδή είπατε πράγματα που δεν θέλατε να πείτε. Καλώς ήρθατε στο κλαμπ των θυμωμένων γυναικών!
Ρίξτε μια ματιά γύρω σας. Πότε είδατε έναν πραγματικά ήρεμο άνθρωπο; Μη βιαστείτε να απαντήσετε: πρόκειται για είδος υπό εξαφάνιση...

Αποτυχία είναι...

Ο Δ.Χ. μας έστειλε το παρακάτω:

"Αποτυχία είναι να μη τολμας να ζεις. να φοβασε. να μη ρισκαρεις. αποτυχια ειναι να μη λες αυτο που θες απο φοβο τι θα αντιμετωπισεις. αποτυχια ειναι να μη προσπαθεις.

ΑΝΑΜΕΙΚΤΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ!!!

Πάντα πιστεύα ότι δεν μπορείς να νιώθεις συγχρόνως δύο τελείως αντίθετα συναισθήματα... Μέχρι σήμερα... Όταν μια φίλη μου ανακοίνωσε ένα πολύ χαρούμενο γεγονός ένιωσα για πρώτη φορά τόσο έντονα αντίθετα συναισθήματα...

Ζωηρά παιδιά...

Αυτές τις ημέρες των διακοπών, έψαχνα να βρω ένα βιβλίο για τη διαπαιδαγώγηση των παιδιών μετά τα 3. Μέχρι τώρα είχα και διάβαζα κάτι τόμους, αλλά για αυτή την ηλικία δεν είχα βρει κάτι αξιόλογο.. Συνειδητοποιούσα όσο μεγάλωνε η μικρή μου πως αυτή η ηλικία είναι πιο δύσκολη για εμάς σαν γονείς και θα έπρεπε τώρα να μελετάμε... Γιατί τώρα διαμορφώνουν άποψη, τρόπους, διεκδικούν με επιχειρήματα πια, κάνουν ερωτήσεις που μας φέρνουν σε δύσκολη θέση...Η αλήθεια είναι πως υπάρχουν διάφορα βιβλία που έχουν πέσει στα χέρια μου, όμως διαφωνώ πολύ με τους τρόπους διαπαιδαγώγησης... Έψαχνα να βρω κάτι εναλλακτικό... Κάτι που να με μάθει να είμαι πιο σωστή μαμά... Όχι το πως να φέρω το παιδί μου στα μέτρα μου... Αυτό ξέρω πως γίνεται... Δυστυχώς υπάρχει παντού γύρω μου και προφανώς για αυτούς που το εφαρμόζουν είναι σωστό.. Όταν δεν κάνει αυτό που θέλουμε το παιδί μας του ρίχνουμε ένα χέρι ξύλο, το βάζουμε και μια τιμωρία και θεωρούμε πως κάναμε το χρέος μας σα γονείς...

Επιστροφή ξανά....

Η επιστροφή όχι από τις διακοπές, αλλά στη δουλειά, είναι πάντα δύσκολη, τουλάχιστον για μένα και νομίζω και για τους περισσότερους... Εμείς γυρίζουμε, άλλοι φεύγουν, η Αθήνα πάντως είναι πανέμορφη όταν είναι τόσο άδεια... Αύριο ξανά στη δουλειά μετά από αρκετές μέρες και ψάχνω κάτι να βρω που να με κάνει να θέλω να πάω, να επιστρέψω...κάτι να με δελεάσει...

Ευχαριστίες

Μετά από μία μικρή απουσία λόγω καλοκαιρινών διακοπών, θα ήθελα να σας ευχαριστήσω κι εγώ προσωπικά αλλά και εκ μέρους της blogoπαρέας για τα όμορφα λόγια στα email, για τις παρατηρήσεις, ακόμα για την κριτική, είτε καλή, είτε κακή.
Η αλήθεια είναι ότι όλο αυτό ξεκίνησε από καθαρά προσωπική μου ανάγκη να γράφω τις σκέψεις μου, κάτι σαν "χόμπι" που μου έλειπε πάντα...

Τα λόγια είναι φτωχά για να περιγράψουν τα συναισθήματα...

Μουσικούλα, φρέντο, παραλία, ξαπλώστρα και ο Τέλης και η τελίτσα κοιμούνται...
Μετά από πολύωρα ταξίδια και μικρή ταλαιπωρία ξαναβρεθήκαμε σ' ένα μέρος που μας γεμίζει... που μας ξεκουράζει και που μας φέρνει ένα σωρό αναμνήσεις... Και μη γελάτε, τι να κάνω που εγώ έτσι ζω;;

ΖΩΗ - ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

Έμεινα πολύ καιρό μακριά, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν παρακολουθώ τους φόβους σας και τις ανησυχίες σας, αλλά απλά, γιατί ο χρόνος μου έχει κάνει μεγάλο κακό. Ίσως να με εκδικείται ή ίσως να εισπράττω τα αποτελέσματα των πράξεών μου, δεν ξέρω και δεν έχει σημασία. Σημασία έχει ότι είμαι πάντα κοντά σας και παρακολουθώ, για να μπορώ να επέμβω, όποτε και όπου, κατά την ταπεινή μου κρίση χρειάζεται. Όμως, μου αρέσει, που χωρίς να έχει δοθεί κανένας βαρύγδουπος τίτλος, και μεγάλα λόγια μεγάλων.........., απλοί άνθρωποι σαν και εμάς φιλοσοφούν. Γιατί αν κάποιοι δεν το καταλαβαίνουν αυτή είναι η ΦΙΛΟ ΣΟΦΙΑ.

Καλές διακοπές!!!!!!!!!!!!!!

Αύριο φεύγουμε λοιπόν...Πάμε τις πολυπόθητες διακοπές... Κάποιοι δυστυχώς θα είναι μαζί μας μόνο για το Σαββατοκύριακο, αλλά ξέρουμε πως είναι μαζί μας πάντα και ας μην είναι ψυχη τε και σωματι... Φεύγουμε ή ξεφεύγουμε;... Νομίζω πως οι περισσότεροι το περιμένουμε πώς και πώς για να ξεφύγουμε... Δεν είναι φυγή... Είναι άδειασμα... Ξεφεύγουμε έστω και για λίγο, για πολύ λίγο ο καθένας κι από κάτι δικό του...

the quest lyrics bryn christopher

Ένα πολύ πολύ αγαπημένο μου τραγούδι, που το έψαχνα καιρό...

Σ' ευχαριστώ που μου το βρήκες...

Το βάζω το πρωί στη δουλειά και ξεκινάω τη μέρα μου και το μεσημέρι πριν φύγω για να ξεκινήσω ΤΗ ΔΙΚΗ ΜΟΥ ΜΕΡΑ... Και αποφάσισα να το βάλω σε ανάρτηση γιατί ξεχνάω πως να το ψάξω στο youtube...ξέρετε τώρα... κλασική εγώ... Κι ευτυχώς που έχω κι εγώ τις άκρες μου και βρήκα τρόπο να ακούω μουσική από youtube και από τη δουλειά!Χιχιχιχι!!
 Δεν ξέρω παρ' όλο που έχει θλιβερούς στίχους, εμένα μου φτιάχνει τη διάθεση... Ξέρω...Έχω ένα διχασμό προσωπικότητας...But I know I'll be alright.. Ο πιο όμορφος και σοφός στίχος... Ξέρω πως θα είμαι καλά... Τόσο απλό...

Και η παρέα μεγαλώνει...

Και η παρέα μεγαλώνει λοιπόν... Σας είπα...Σας είχα προειδοποιήσει πως θα καταφέρω τελικά να σας πείσω όλους!! Ακόμα κι αυτούς που δεν αντέχουν με τίποτα την ιδέα του camping! Μαζευτήκαμε λοιπόν όλη η γνωστή τρελοπαρέα και όλοι οι καλοί χωράνε!

Οι φίλοι δεν είναι μόνο για τις χαρές...

Έρχονται στιγμές στη ζωή όλων μας, που για τους δικούς του λόγους ο καθένας δεν είναι καλά...Για λόγους που άλλοτε θέλει να συζητήσει κι άλλοτε όχι... Πολλές φορές είναι πράγματα που ο καθένας θέλει και πρέπει να λύσει μόνος του... με τον εαυτό του...Άλλες φορές πάλι που θέλει να τα συζητήσει, όχι με τον οποιοδήποτε αλλά με ένα φίλο... με έναν αληθινό φίλο που μπορεί να μην έχει συμβουλές να του δώσει, απλά θα είναι εκεί να τον ακούσει... να τον αγκαλιάσει... και μετά να τον βοηθήσει να γελάσει... να ξεχαστεί... αν χρειαστεί ακόμα και να του μιλήσει σκληρά για να τον συνεφέρει...

26/07/1996... Ανήμερα της Αγίας Παρασκευής...Μία ημερομηνία σταθμός...

26/07/1996... Πάνε 15 ολόκληρα χρόνια από τότε... Και όλοι ξέρετε το θέμα που έχω με τη μνήμη μου.. Μπορεί να μη θυμάμαι γιατί έχω θυμώσει με κάποιον, μπορεί να μη θυμάμαι το λόγο που είμαι στεναχωρημένη... Μπορεί να πω σε κάποιον θα σε πάρω σε 5 λεπτά και να μην το θυμηθώ ποτέ εάν δεν με πάρει, μπορεί να μη θυμάμαι πια ανθρώπους που πέρασαν ξυστά από τη ζωή μου, γεγονότα θλιβερά, να μη θυμάμαι εάν έχω μαλώσει με κάποιον και γιατί... Σε κάποιους θυμίζω και κάτι από μία διαφήμιση... Πολλά είναι αυτά που επιλέγω ή όχι να μη θυμάμαι, αλλά είναι εξίσου πολλά, κάποια πολύ σημαντικά πράγματα που σημάδεψαν τη ζωή μου...Και αυτά δεν τα ξεχνάω όσα χρόνια κι αν περάσουν.. Και η σημερινή μέρα είναι κάτι σαν 'επέτειος' για μένα αλλά και για τους δικούς μου ανθρώπους...

Για την ηρωίδα μας...

Για την ηρωίδα της παρέας... Το άκουσα στο ράδιο μέσα στο αμάξι καθώς επέστρεφα από τη δουλειά και κατευθείαν σκέφτηκα εσένα... Για δύο συγκεκριμένους στίχους... Ξέρεις εσύ...

Mην αφήσετε το παιδί σας να σας πάρει τον... αέρα

Από την ηλικία των 3 ετών, τα παιδιά γίνονται εξαιρετικοί διαπραγματευτές και, όσο κι αν σας πληγώνει να το παραδεχθείτε, ξέρουν πώς να χειρίζονται τον καθένα από τους γονείς τους. Και για τον λόγο αυτό, ανάλογα με το τι θέλουν, απευθύνονται σε άλλον κάθε φορά. Για να μην κάνουν, λοιπόν, «επάγγελμα» το να εκμεταλλεύονται τους άλλους, ακολουθήστε τους παρακάτω κανόνες συμπεριφοράς.

Για τις ανθρώπινες σχέσεις Νο 2

Πριν από λίγο καιρό σε κάποια συζήτηση κάποιος ρώτησε γιατί οι γυναίκες είναι τόσο ... "μπιπ".... Λίγες μέρες πριν, πίνοντας καφέ με μία φίλη με είχε ρωτήσει ακριβώς το ίδιο για τους άντρες... Τελικά σκέφτηκα πως δεν υπάρχει τρόπος να το αναλύσεις αυτό και μάλλον δεν έχει να κάνει με γυναίκες ή με άντρες, αλλά με ανθρώπους...

Αφιέρωση...

<<Στο "κάθαρμα μου". Σε ένα "κάθαρμα" που κάποτε εισέβαλε στη ζωή μου...και υποσχέθηκε πως δεν θα αλλαξει τίποτα. Μα απο τοτε αλλαξαν τα παντα.>>
"Πεθαίνω για σένα και ας είσαι απάτη
δε πα να είσαι ψέμα εγώ σε λέω αγάπη"

Μια ιστορία αγάπης...

Μια ιστορία αγάπης... Μια ιστορία ζωής... Κανείς δεν κρίνει κανέναν... Ο καθένας ζει με τη δική του ιστορία...
"Θα ήθελα να σας πω κι εγώ τη δική μου ιστορία. να διαφωνισω μαζι σας. Δεν ειναι ετσι απλα τα πραγματα. ο καθε ανθρωπος αγαπα διαφορεικα. η αγαπη ειναι μεγαλειο.

"Θέλω να το ζήσω κι ας είναι λάθος"...

"Θέλω να το ζήσω κι ας είναι λάθος"...
Είναι μία έκφραση που με έκανε να ξανασκεφτώ τα όσα έγραψα για τις ανθρώπινες σχέσεις... Όχι δεν αναιρώ τίποτα, εξακολουθώ να πιστεύω κάθε λέξη, αλλά υπήρχε έντονο το αίσθημα του θυμού που με κυριεύει όταν νιώθω πως κάποιος δικός μου άνθρωπος υποφέρει... Κάνοντας και μία αναδρομή, ξαναθυμήθηκα το θέμα με τη διαφορετική οπτική του καθενός... Τι να πω... Πραγματικά θεωρώ πως μόνοι μας κάνουμε δύσκολα τα πράγματα... Αλλά δεν σκεφτόμαστε όλοι το ίδιο...

Θέλω επειγόντως διακοπές - Μαρτάκης

"Δεν έχω διάθεση καμιά,
Δεν έχω κέφι.
Γύρω μου τόση ερημιά
Με καταστρέφει.

Δεν έχω διάθεση να βγω
Να διασκεδάσω.
Είμαι ηφαίστειο ενεργό
Και πάω να σκάσω.

Θέλω επειγόντως διακοπές
Κάτω απ’ την πανσέληνο βουτιές
Αγκαλιά να σ’ έχω να μου λες
Μην πάμε πίσω.

Θέλω επειγόντως διακοπές
Κάτω απ’ την πανσέληνο βουτιές.
Πες μου πως και εσύ πολύ το θες
Να σ’ αγαπήσω

Φίλα με ακόμα... Ένα υπέροχο τραγούδι...

"Μια τεράστια του χρόνου σπατάλη, κάτι το αδύνατο
Να εφεύρεις το όνειρο, μια ζωή σε μια μέρα
Μια σκηνή πέρα από την σελήνη
Ένας όμορφος κόσμος, που απέχει ένα βήμα
Μην ανάβεις το φως, τράβα απλά την κουρτίνα
Πεταλούδες γυρνούν στην Αθήνα
Πάρκα στο κέντρο, καλοκαίρι μυρίζει
Μια μητέρα, μια ερωμένη, μία κόρη περιμένει
Αλλάζουν όλα, αλλάζω κι εγώ
Ένας μαγνήτης στο ψυγείο, ένα σημείωμα, ένα αστείο
Ένα σπίτι, ένα φιλί, ένα αντίο

Για τις ανθρώπινες σχέσεις... Νο 1

Θέλω μέρες να γράψω κάποια πράγματα που σκέφτομαι, αλλά μου είναι δύσκολο κάποιες φορές να αποτυπώσω τις σκέψεις μου... Είναι δύσκολο γιατί πρέπει να τις γράψω πολύ προσεκτικά ώστε να μην χαθούν τα νοήματα, ώστε να καταλάβει μόνο μία ψυχή που θέλω τι εννοώ και να μη βγει μαζί και θυμός... Θέλω να γράψω για τις ανθρώπινες σχέσεις που κάποιοι καταφέρνουν να τις κάνουν πολύ δύσκολες, χωρίς πραγματικά να είναι, καθώς επίσης και για την αυθεντικότητα κάποιων λίγων ανθρώπων που καταφέρνουν ακόμα να τη διατηρούν... Πώς να τα συνδυάσω όλα αυτά;....

Το δίχτυ - Βιτάλη

"Κάθε φορά που ανοίγεις δρόμο στη ζωή
μην περιμένεις να σε βρει το μεσονύχτι
έχε τα μάτια σου ανοιχτά βράδυ πρωί
γιατί μπροστά σου πάντα απλώνεται ένα δίχτυ
έχε τα μάτια σου ανοιχτά βράδυ πρωί
γιατί μπροστά σου πάντα απλώνεται ένα δίχτυ

Αν κάποτε στα βρόχια του πιαστείς
κανείς δεν θα μπορέσει να σε βγάλει
μονάχος βρες την άκρη της κλωστής
κι αν είσαι τυχερός ξεκινά πάλι
μονάχος βρες την άκρη της κλωστής
κι αν είσαι τυχερός ξεκινά πάλι

Τα τσιγάρα, τα ποτά και τα ξενύχτια....

Δεν ξέρω τι λέει ο Michell ou για το τι έκανε όταν ήταν στην ηλικία μας, εγώ ξέρω πως έχοντας ξυπνήσει σήμερα από τις 6.30 με μόλις 4 ώρες ύπνο και με μπόλικο αλκοόλ να κυλάει στο αίμα μου, κι έχοντας ήδη πιει τον τρίτο καφέ, μου είναι αδύνατον να λειτουργήσω και να δουλέψω... Ευτυχώς που μέχρι στιγμής είναι ήσυχη μέρα στη δουλειά κι έτσι μπορώ και ανταπεξέρχομαι...

Θέλω επειγόντως διακοπές.....!!! Πάλι!!

Πειράζει που μόλις γύρισα θέλω να ξαναφύγω;;;; Μετά την κούραση του χειμώνα - ψυχολογική και σωματική - τι να σου κάνουν 5 μέρες διακοπές;; Θέλω πάλι και ξανά και ξανά και πάλι.... Δεν με νοιάζει ούτε η ταλαιπωρία του μαζέματος, ούτε του ταξιδιού ούτε τίποτα... Θέλω απλά να φύγω πάλι...

Για τις αμφιβολίες μας...

Υπάρχουν φορές που για διάφορους λόγους αμφιβάλουμε για διάφορα πράγματα... αναρωτιόμαστε... ενίοτε φοβόμαστε... Και εγώ είμαι της λογικής πως τα ξεκάθαρα πράγματα είναι τα καλύτερα. Μπορεί ίσως να μην έχουν το αποτέλεσμα που θα θέλαμε ή και να το έχουν, αλλά όπως και να έχει θα είναι η αλήθεια...

Όχι ευθεία γραμμή λοιπόν η ζωή μας....

Ξέρω ότι όλοι μας φτάνουμε κάποια στιγμή στη ζωή μας στο σημείο, κυρίως όταν έχουμε προβλήματα, να θέλουμε να μπορούσαμε να μη νιώθουμε, να μη στεναχωριόμαστε, να μην είμαστε θλιμμένοι, να μπορούσαμε δηλαδή να είναι μία ευθεία γραμμή η ζωή μας, τα συναισθήματά μας, ώστε να μην πονάμε....

Back to life back to reality...!!

Back to life back to reality...!!
Επιστροφή στα ίδια... Οι διακοπές προς το παρόν τελείωσαν... Όλα τα ωραία κρατάνε λίγο... Εν αναμονή του επόμενου διαλείμματος! Επιστροφή στην δύσκολη καθημερινότητα και στη δουλειά.... Μία από τις θεωρίες που ανέπτυξα αυτές τις λίγες μέρες των διακοπών, είναι πως μπορούμε να κάνουμε υπέροχη και την καθημερινότητά μας...

Ευθεία γραμμή η όχι..??

Τι είναι τα συναισθήματα?? Παρενέργειες του εγκεφάλου μας που όμως χωρίς αυτές δεν υπάρχει νόημα.. Άλλοτε είναι όμορφα, άλλοτε άσχημα.... Πριν λίγο καιρό είχα νεκρώσει ότι αισθανόμουν για να αντιμετωπίσω με τον δικό μου τρόπο ένα γεγονός.. και ήμουν καλά.. ή τουλάχιστον έτσι νόμιζα...

Είναι αδύνατον να έχεις ένα τέτοιο τοπίο και να μη θες να γράψεις...

Μετά από μία ξέφρενη μέρα... ξαφνικά η απόλυτη ησυχία...Το μόνο που διαταράσσει αυτή την ησυχία είναι ο ήχος από το κύμα και τα τζιτζίκια... Αιώρα, μπυρίτσες και το φως του φεγγαριού... Ίσως ότι χρειάζεται για να αδειάσει το μυαλό... να καθαρίσει... να ξεσκαρτάρει...

Σας ευχαριστώ πολύ...

Θα ήθελα να ευχαριστήσω πολύ όσους ήρθατε σήμερα να γιορτάσουμε τα γενέθλιά μου... Ξέρω ότι κάποιοι ακυρώσατε σχέδια, αλλάξατε πρόγραμμα, κάποιοι κουράστηκαν και ζεματίστηκαν από τον ήλιο, αλλά δεν γκρίνιαξαν... και με κάνατε να νιώσω ξανά παιδί...!!

Ζωή μικρή και απρόβλεπτη...

Άκουσε το καλά... Έτσι ακριβώς είναι η ζωή... Μικρή και απρόβλεπτη...
"Ζωή μικρή και απρόβλεπτη, τι θα μου φέρεις πάλι... Εκεί που λέω τέλειωσε, κάτι ΞΑΝΑΡΧΙΝΑ..."

Η δύναμη της αγάπης...

Τι πιο όμορφο και πιο μαγικό από το να περνάς όμορφα με τα πιο μικρά και τα πιο σημαντικά μια μέρα που για κάποιους μπορεί να μη σημαίνει τίποτα, αλλά για μένα πολλά...

Στην γυναίκα της ζωής μου.

Σήμερα που έχεις τα γεννέθλια σου χρόνια σου καλά και πολλά. Και ας είναι έτσι οι συνθήκες και ας είσαι μακριά μας. Φτάνει που ξέρουμε ότι θα ήθελες να είσαι μαζί μας.
Και δύο τραγουδάκια για σένα.

Λυπάμαι που φεύγω....

Λυπάμαι που φεύγω απόψε... Θα ήθελα να μην έπρεπε να φύγω, αλλά καμιά φορά οι καταστάσεις δεν μας το επιτρέπουν και ξέρω πως καταλαβαίνεις...

Να με χαίρεστε όσοι μ' αγαπάτε... και σ' όσους επιτρέπω...

Ναι... μεγαλώνω... αλλά δεν αλλάζω!!Όσο κι αν οι καταστάσεις, οι άνθρωποι και τα γεγονότα προσπαθούν, εγώ δεν αλλάζω!! Μένω όπως ακριβώς είμαι! Και όσοι μ' αγαπάτε και είσαστε δίπλα μου, μ' αγαπάτε για αυτό ακριβώς που είμαι! Οι υπόλοιποι... απλά λυπάμαι... Δεν είμαι διατεθειμένη να αλλάξω χαρακτήρα... Ούτε παλιόπαιδο να γίνω, ούτε πιο εγωίστρια, ούτε πιο σκληρή για να αντεπεξέλθω στην 'κοινωνία'... Ας αλλάξει η κοινωνία, ας αλλάξουν οι άλλοι ή απλά ο καθένας μένει με όποιους ταιριάζει!! Τόσο απλά είναι τα πράγματα...!!

Κι ένα τραγουδάκι για τον κουμπάρο μου...

Α ρε κουμπάρε....!! Ξέρω εγώ γιατί κουμπάριασα μαζί σου! Αν δεν ταιριάζαμε δεν θα συμπεθεριάζαμε.. Καταρχήν, κουμπαριάσαμε μαζί σου γιατί έχεις την καλύτερη και πιο βολική γυναίκα κι έτσι απέκτησα μια υπέροχη κουμπάρα...